Wigilia Paschalna w Wielką Noc

ŚWIĘTE TRIDUUM PASCHALNE

WIELKA SOBOTA

Uroczystość

1. W Wielką Sobotę Kościół trwa przy Grobie Pańskim rozważając Mękę i Śmierć Chrystusa. Poświęcenie pokarmów wielkanocnych należy poprzedzać wspólną adoracją przy Grobie Pańskim.

2. Kościół powstrzymuje się od sprawowania ofiary Mszy św., dlatego główny ołtarz pozostaje obnażony.

3. Komunii świętej można udzielać tylko w formie Wiatyku.

4. Po uroczystej Wigilii, czyli nocnym oczekiwaniu Zmartwychwstania, rozpoczyna się radość wielkanocna, która trwa przez pięćdziesiąt dni.

5. Przed rozpoczęciem Wigilii Paschalnej należy zakończyć adorację przy Grobie Pańskim. Kapłan lub diakon, ubrany w komżę i stułę, intonuje krótki śpiew na cześć Najświętszego Sakramentu, następnie wyjmuje Hostię z monstrancji i chowa ją w tabernakulum Grobu Pańskiego. Na figurę Chrystusa leżącego w grobie kładzie się białą zasłonę, a w Grobie Pańskim ustawia się figurę Chrystusa Zmartwychwstałego. Po schowaniu Najświętszego Sakramentu wygasza się światła, z wyjątkiem wiecznej lampki albo dwóch świec. Pod koniec Wigilii Paschalnej znowu zapala się światło w Grobie Pańskim, jeśli wznawia się adorację.

[1].[2].

1. Zgodnie z bardzo dawną tradycją ta noc powinna być czuwaniem na cześć Pana (Wj 12, 42). Wierni, posłuszni upomnieniu Ewangelii (Łk 12, 35 nn), trzymając w rękach zapalone świece, powinni być podobni do ludzi, którzy oczekują swego Pana, aby, gdy powróci, zastał ich czuwających i zaprosił ich do swego stołu.

2. Wigilia tej nocy ma następujący układ: po krótkim obrzędzie światła (jest to pierwsza część Wigilii) Kościół święty rozważa wielkie dzieła, jakich Pan Bóg dokonał od początku dla swego ludu, oraz wyraża ufność w słowo i obietnice Boże (część druga, czyli liturgia słowa); następnie, gdy zbliża się dzień Zmartwychwstania, Kościół wraz ze swymi nowymi członkami, odrodzonymi w chrzcie (część trzecia), zostaje zaproszony do stołu, który Pan przygotował swojemu ludowi przez swoją śmierć i zmartwychwstanie (część czwarta).

3. Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy: nie wolno ich rozpocząć, zanim nie zapadnie noc, a należy je zakończyć przed świtem niedzieli.

4. Msza św. tej nocy, choćby ją sprawowano przed północą, jest Mszą paschalną Niedzieli Zmartwychwstania. Kto uczestniczy w tej Mszy św., może powtórnie przyjąć Komunię św. podczas Mszy sprawowanej w dniu Paschy w Niedzielę Zmartwychwstania.

5. Kapłan, który celebruje lub koncelebruje Mszę nocną, może celebrować lub koncelebrować Mszę św. w Niedzielę Zmartwychwstania.

6. Kapłan i diakon ubierają się w szaty mszalne koloru białego. Należy przygotować świece dla uczestników Wigilii.

KOMENTARZ przed LITURGIĄ WIGILIJNĄ Paulina SZACHNOWSKA

Wielka Sobota jest dniem celebracji Wigilii Paschalnej, czuwaniem ze Słowem Bożym i uwielbieniem Zmartwychwstałego Pana. Rozpalmy nasze serca na spotkanie Chrystusa w chwale. Naszą wiarą i naszą miłością uobecnijmy Jego pośród nas.

Liturgię Eucharystyczną poprzedzi Liturgia Światła; wtedy Celebrans poświęci ogień i zapali Paschał, znak Zmartwychwstałego Jezusa. On stał się dla nas światłem przezwyciężającym wszelkie ciemności i mroki najgłębsze. W śpiewie na cześć Odwiecznej światłości Boga, podczas Exultetu, przyjmijmy orędzie Wielkanocne od Jedynego naszego Pana.

Na rozpoczęcie dzisiejszej liturgii celebrans wraz z asystą uda się przed świątynią, gdzie płonie już ognisko. Po poświęceniu ognia, gdy celebrans zapali Paschał, by wnieść go w końcu do wnętrza świątyni, trzykrotnie zaintonuje wezwanie: ŚWIATŁO CHRYSTUSA, w odpowiedzi również trzykrotnie zaśpiewamy: BOGU NIECH BĘDZIE DZIĘKI.

Wyjdźmy więc teraz na zewnątrz, by później wejść prowadzeni przez Światło Chrystusa. Teraz nastąpi także wygaszenie światła w kościele.

Część pierwsza:

MIKROFON– Albert KOZŁOWSKI

TRYBULARZ i ŁÓDKA: Dawid KOZŁOWSKI i Szymon KOZŁOWSKI

PASCHAŁ – Kacper DĄBROWSKI

GRONA – Piotr FURMAN

MSZAŁ i tablet – Daniel MĄDROŃ

KIELICH DZWONKI PATENA

Wygasza światło w kościele i zapala – Lech HUCZ

Komentarz: Paulina Szachnowska

Uroczysty początek Wigilii, czyli LITURGIA ŚWIATŁA

Ministrant Światła I (Lech Hucz) wygasza światło w kościele. Służba liturgiczna pod przewodnictwem Celebransa udaje się na zewnątrz kościoła i gromadzi się wraz z ludem przy rozpalonym ognisku.

Ministrant Księgi (Daniel Mądroń) podaje tablet (Mszał). Celebrans pozdrawia zgromadzony lud i wprowadza wiernych w liturgię Wigilii oraz poświęca ogień. Akolita lub Ministrant (Kacper Dąbrowski) podaje Paschał. Akolita lub Ministrant (Piotr Furman) podaje gwoździe na tacce. Celebrans żłobi znak krzyża i wbija pięć gwoździ, zapala paschał. Turyferariusz (Dawid Kozłowski) podaje Celebransowi kadzielnicę i pomaga nałożyć ogień do kadzielnicy.

Celebrans trzymając Paschał prowadzi procesję do świątyni, trzykrotnie intonując: ŚWIATŁO CHRYSTUSA!; wierni odpowiadają: BOGU NIECH BĘDĄ DZIĘKI!; następnie umieszcza Paschał na świeczniku. Po trzecim odśpiewaniu wezwania Ministrant Światła I (Lech Hucz) zapala światło w kościele.

K. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

A W. Amen.

K. Pan z wami.

B W. I z duchem twoim.

Poświęcenie ognia i przygotowanie paschału

KOMENTARZ Paulina SZACHNOWSKA

Przed rozpoczęciem liturgii komentator wyjaśnia zgromadzonym znaczenie dzisiejszej liturgii.

Na rozpoczęcie dzisiejszej liturgii celebrans wraz z asystą uda się teraz przed świątynię, gdzie płonie już ognisko. Po poświęceniu ognia, gdy celebrans zapali Paschał, by wnieść go w końcu do wnętrza świątyni, trzykrotnie zaintonuje wezwanie: ŚWIATŁO CHRYSTUSA, w odpowiedzi również trzykrotnie zaśpiewamy: BOGU NIECH BĘDZIE DZIĘKI.

Wyjdźmy więc teraz na zewnątrz, by później wejść prowadzeni przez Światło Chrystusa. Teraz nastąpi także wygaszenie światła w kościele.

7. Wygasza się światła w kościele. W odpowiednim miejscu poza kościołem rozpala się ognisko. Gdy lud się zgromadzi, przychodzi kapłan z posługującymi, z których jeden niesie paschał. Jeśli nie można rozpalić ogniska poza kościołem, obrzęd sprawuje się jak niżej (nr 13).

8. Kapłan pozdrawia jak zwykle zgromadzony lud i wprowadza wiernych w liturgię Wigilii tymi lub podobnymi słowami:

Drodzy bracia i siostry, w tę najświętszą noc, w którą nasz Pan Jezus Chrystus, przeszedł ze śmierci do życia, Kościół wzywa swoje dzieci rozproszone po całym świecie, aby zgromadziły się na czuwanie i modlitwę. Jeśli tak będziemy obchodzić pamiątkę Paschy Pana, słuchając słowa Bożego i sprawując święte obrzędy, możemy mieć nadzieję, że otrzymamy udział w zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią i razem z Nim żyć będziemy w Bogu.

9. Następnie poświęca się ogień.

Módlmy się.

Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami:

Boże, Ty przez swojego Syna udzieliłeś wiernym światła swojej chwały, poświęć ten ogień i przez te święta wielkanocne rozpal w nas tak wielkie pragnienie nieba, abyśmy z czystym sercem mogli dostąpić świąt wiekuistej światłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.

10. Jeżeli ze względu na charakter narodu, wydaje się właściwe symbolami podkreślić godność i znaczenie paschału, można to zrobić w sposób niżej podany.

Można wykonać wszystkie czynności lub tylko niektóre. Konferencja Episkopatu może ustanowić inne formy bardziej dostosowane do mentalności narodu.

Po poświęceniu nowego ognia, przed kapłanem staje akolita lub ministrant, który trzyma paschał. Kapłan na paschale żłobi rylcem krzyż, nad krzyżem grecką literę Alfa, pod krzyżem literę Omega, a na czterech po – lach między ramionami krzyża cyfry bieżącego roku. Jednocześnie głośno i wyraźnie mówi:

1. Chrystus wczoraj i dziś ((żłobi pionowe ramię krzyża));

2. Początek i koniec (żłobi ramię poziome);

3. Alfa (żłobi pod ramieniem pionowym literę Alfa);

4. i Omega (żłobi pod ramieniem pionowym literę Omega);

5. Do Niego należy czas (żłobi pierwszą cyfrę bieżącego roku na lewym górnym polu między ramionami krzyża);

6. i wieczność (żłobi drugą cyfrę bieżącego roku na prawym górnym polu);

7. Jemu chwała i panowanie (żłobi trzecią cyfrę bieżącego roku na dolnym lewym polu);

8. przez wszystkie wieki wieków. Amen. (żłobi czwartą cyfrę bieżącego roku na dolnym prawym polu);

11. Po wyżłobieniu krzyża i innych znaków, kapłan może umieścić pięć symbolicznych gwoździ, w formie krzyża, mówiąc przy tym głośno:

1. Przez swoje święte rany

2. jaśniejące chwałą

3. niech nas strzeże

4. i zachowuje

5. Chrystus Pan. Amen.

12. Teraz kapłan zapala paschał od nowego ognia, mówiąc głośno:

Niech światło Chrystusa chwalebnie zmartwychwstałego rozproszy ciemności naszych serc i umysłów.

13. Jeśli ze względu na okoliczności nie można rozpalić ogniska, należy odpowiednio zmienić obrzęd poświęcenia ognia, np. można poświęcić płonący znicz. Lud gromadzi się w kościele, a kapłan z posługującymi, którzy niosą paschał, udaje się do drzwi kościoła. O ile to możliwe, lud zwraca się w stronę kapłana.

Po pozdrowieniu i wprowadzeniu w liturgii jak w nr 8, kapłan poświęca ogień ((nr 9)) oraz przygotowuje paschał (nr 10-12)).

Procesja światła

14. Po zapaleniu paschału celebrans nakłada kadzidło do kadzielnicy. Następnie diakon, lub, gdy go nie ma, sam celebrans, bierze w obie ręce paschał i wyrusza procesja do kościoła. Na czele idzie turyferarz z dymiącą kadzielnicą. Za nim idzie niosący paschał, potem celebrans, duchowieństwo, ministranci i lud. Wszyscy niosą świece.

Przy bramie kościoła diakon zatrzymuje się, podnosi paschał i śpiewa:

Świa-tło Chry-stu-sa.

Wszyscy odpowiadają:

Bo-gu niech bę-dą dzię-ki.

Celebrans zapala swoją świecę od płomienia paschału.

15. Diakon przechodzi do środka kościoła, zatrzymuje się, podnosi paschał i śpiewa po raz drugi:

Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają:

Bogu niech będą dzięki.

Wszyscy zapalają świece od płomienia paschału, podając sobie światło.

16. Gdy diakon przyjdzie do ołtarza, stojąc zwrócony do ludu, śpiewa po raz trzeci:

Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają:

Bogu niech będą dzięki.

Teraz zapala się wszystkie światła w kościele.

Orędzie Wielkanocne

KOMENTARZ przed ORĘDZIEM WIELKANOCNYM Paulina SZACHNOWSKA

17. Po przyjściu do ołtarza kapłan udaje się na miejsce przewodniczenia. Diakon umieszcza paschał na świeczniku stojącym pośrodku prezbiterium lub przy ambonie. Następnie można nałożyć kadzidło, jak przed Ewangelią podczas Mszy św., po czym diakon prosi kapłana o błogosławieństwo. Kapłan udziela błogosławieństwa mówiąc półgłosem:

Niech Pan będzie w sercu twoim i na twoich ustach, abyś godnie głosił Jego orędzie wielkanocne: w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Diakon odpowiada:

Amen.

Błogosławieństwo to opuszcza się, jeśli orędzie wielkanocne ma śpiewać ktoś, kto nie jest diakonem.

Jeśli używa się kadzidła, diakon, lub – gdy go nie ma – sam kapłan, okadza najpierw księgę a potem paschał i stojąc na ambonie albo przy pulpicie śpiewa orędzie wielkanocne. W tym czasie wszyscy stoją trzymając w rękach zapalone świece.

18. W razie konieczności orędzie wielkanocne może śpiewać kantor, który nie jest diakonem. Opuszcza on w dłuższej formie orędzia część tekstu, od słów: „A zatem proszę was, bracia” aż do końca wstępu, włącznie z pozdrowieniem „Pan z wami”.

19. Orędzie wielkanocne może także wykonać w formie krótszej kantor, który nie jest diakonem, opuszcza wtedy pozdrowienie „Pan z wami”.

800 ORĘDZIE WIELKANOCNE forma dłuższa

Odkupieni przez Chrystusa, z Nim zmartwychwstaniemy

Następującą prefację odmawia się w Mszach za zmarłych.

K. Pan z wami.

W. I z duchem twoim.

K. W górę serca.

W. Wznosimy je do Pana.

K. Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.

W. Godne to i sprawiedliwe.

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, abyśmy z całego serca i z całej duszy śpiewem wysławiali niewidzialnego Boga, Ojca Wszechmogącego oraz Jednorodzonego Syna Jego, Jezusa Chrystusa, naszego Pana, który Ojcu przedwiecznemu spłacił za nas dług Adama i krwią serdeczną zmazał dłużny zapis starodawnej winy.

Oto są bowiem święta paschalne, w czasie których zabija się prawdziwego Baranka, a Jego krew poświęca domy wierzących. Jest to ta sama noc, w której niegdyś ojców naszych, synów Izraela, wywiodłeś z Egiptu i przeprowadziłeś suchą nogą przez Morze Czerwone. Jest to zatem ta noc, która światłem ognistego słupa rozproszyła ciemności grzechu, a teraz ta sama noc uwalnia wszystkich wierzących w Chrystusa na całej ziemi od zepsucia pogańskiego życia i od mroku grzechów, do łaski przywraca i gromadzi w społeczności świętych. Tej właśnie nocy Chrystus skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani. Nic by nam przecież nie przyszło z daru życia, gdybyśmy nie zostali odkupieni.

O, jak przedziwna łaskawość Twej dobroci dla nas! O, jak niepojęta jest Twoja miłość: aby wykupić niewolnika, wydałeś swego Syna. O, zaiste konieczny był grzech Adama, który został zgładzony śmiercią Chrystusa! O, szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel! O, zaiste błogosławiona noc, jedyna, która była godna poznać czas i godzinę zmartwychwstania Chrystusa. O tej to nocy napisano: a noc jako dzień zajaśnieje, oraz: noc będzie mi światłem i radością. Uświęcająca siła tej nocy oddala zbrodnie, z przewin obmywa, przywraca niewinność upadłym, a radość smutnym, rozprasza nienawiść, usposabia do zgody i ugina potęgi.

W tę noc pełną łaski, przyjmij, Ojcze święty, wieczorną ofiarę uwielbienia, którą Ci składa Kościół święty, uroczyście ofiarując przez ręce swoich sług tę świecę, owoc pracy pszczelego roju. Znamy już wymowę tej woskowej kolumny, którą na chwałę Boga zapalił jasny płomień. Chociaż dzieli się on użyczając światła, nie doznaje jednak uszczerbku, żywi się bowiem strugami wosku, który dla utworzenia tej cennej pochodni wydała pracowita pszczoła.

O, zaiste błogosławiona noc, w której się łączy niebo z ziemią, sprawy boskie ze sprawami ludzkimi. Prosimy Cię, przeto, Panie, niech ta świeca poświęcona na chwałę Twojego imienia nieustannie płonie, aby rozproszyć mrok tej nocy. Przyjęta przez Ciebie, jako woń przyjemna, niechaj się złączy ze światłami nieba. Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie Słońce nie znające zachodu: Jezus Chrystus, Twój Syn Zmartwychwstały, który oświeca ludzkość swoim światłem i z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

W. Amen, Amen, Amen!

Część druga:

LITURGIA SŁOWA

KOMENTARZ Paulina Szachnowska

Gasimy teraz nasze świece, by zapalić i otworzyć nasze serca na moc Słowa Bożego, aby Duch Święty udzielił nam łaski pełnego udziału w wydarzeniach paschalnych.

Po zakończeniu orędzia wielkanocnego wszyscy gaszą świece i siadają.

20. Na tę Wigilię, która jest matką wszystkich wigilii, lekcjonarz podaje dziewięć czytań z Pisma świętego: siedem ze Starego Testamentu i dwa z Nowego (epistoła i Ewangelia).

21. Jeśli wymagają tego okoliczności, można zmniejszyć liczbę czytań ze Starego Testamentu. Należy zawsze pamiętać o tym, że czytanie słowa Bożego stanowi podstawową część Wigilii Paschalnej. Powinny, więc być przynajmniej trzy czytania ze Starego Testamentu, a w przypadku naglącym przynajmniej dwa. Nigdy jednak nie wolno opuścić czytania z 14 rozdziału Księgi Wyjścia (trzecie czytanie).

22. Po zakończeniu orędzia wielkanocnego wszyscy gaszą świece i siadają. Przed rozpoczęciem czytań kapłan zwraca się do ludu w tych lub podobnych słowach:

Drodzy bracia i siostry, po uroczystym rozpoczęciu wigilii paschalnej w pokoju serca słuchajmy teraz słowa Bożego. Rozważajmy, jak to Bóg w minionych czasach wybawił swój lud i jak w końcu zesłał nam swojego Syna jako Odkupiciela. Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie dał nam nowe życie. Módlmy się, aby Pan Bóg dał nam pełny udział w paschalnym dziele zbawienia.

23. Następują czytania. Lektor udaje się na ambonę i wykonuje pierwsze czytanie. Potem psałterzysta lub kantor śpiewa psalm, a lud powtarza refren. Następnie wszyscy wstają. Kapłan mówi: Módlmy się, wszyscy przez pewien czas modlą się w ciszy. Potem kapłan odmawia kolektę.

Psalm responsoryjny można zastąpić chwilą świętego milczenia. W takim przypadku nie zachowuje się ciszy po wezwaniu „Módlmy się” przed kolektą.

KOMENTARZ przed PERWSZYM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Wszechmocny jest Bóg, który dla nas stworzył piękny świat, byśmy tu zbudowali własny dom. Ta harmonia dzieła to stwórcza Moc, która rodzi się z Miłości – bo Bóg jest Miłością. Celem więc stwórczego dzieła Boga nie jest jedynie przygotowanie nam miejsca do życia, ale powołanie nas do miłości. Dla miłości stworzył On ludzi jako mężczyzn i kobiety, która jest wieczna i święta, i zarazem boska. On sam w swojej miłości objawia nam najgłębszy sens stworzenia i życia. A myśmy poznali, że Bóg jest Miłością, w której żyjemy tu na ziemi. A żyjąc w Jego łasce, żyć będziemy w wieczności: z Nim zjednoczeni.

PIERWSZE CZYTANIE Rdz 1, 1-2, 2 Karolina MIERZWIŃSKA

Stworzenie świata

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami.

Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!». I stała się światłość. Bóg, widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy.

A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj oddzieli ono jedne wody od drugich!». Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie niebem.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień drugi.

A potem Bóg rzekł: «Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!». A gdy tak się stało, Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg, widząc, że były dobre, rzekł: «Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona». I tak się stało. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień trzeci.

A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I tak się stało. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty.

Potem Bóg rzekł: «Niechaj się zaroją wody od istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!». Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg, widząc, że były dobre, pobłogosławił je tymi słowami: «Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody w morzach, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi».

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty.

Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!». I stało się tak: Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre.

A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem podniebnym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!». Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyzną i niewiastą.

Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad ptactwem podniebnym, nad rybami morskimi, i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa podniebnego, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I tak się stało. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.

I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.

W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie zastępy jej stworzeń. A gdy ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął.

Oto słowo Boże.

Albo:

PIERWSZE CZYTANIE – krótsze Rdz 1, 1. 26-31a

Stworzenie świata

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Potem rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem podniebnym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.

Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad ptactwem podniebnym, nad rybami morskimi i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa podniebnego, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I tak się stało. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.

Oto słowo Boże.

1 PSALM RESPONSORYJNY Ps 104 (103), 1-2a. 5-6. 10 i 12. 13-14b. 24 i 35c

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *

Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!

Odziany w majestat i piękno, *

światłem okryty jak płaszczem.

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Umocniłeś fundamenty ziemi, *

nie zachwieje się na wieki wieków.

Jak szatą okryłeś ją Wielką Głębią, *

ponad górami stanęły wody.

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Ty zdroje kierujesz do strumieni, *

które pośród gór się sączą.

Nad nimi mieszka ptactwo niebieskie *

i śpiewa wśród gałęzi.

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Z Twoich komnat nawadniasz góry, *

owocem dzieł Twoich syci się ziemia.

Każesz rosnąć trawie dla bydła *

i roślinom, by człowiekowi służyły.

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! *

Ty wszystko mądrze uczyniłeś,

ziemia jest pełna Twoich stworzeń. *

Błogosław, duszo moja, Pana.

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Albo:

1253 1 PSALM RESPONSORYJNY Ps 33 (32), 4-5. 6-7. 12-13. 20 i 22

Refren: Pełna jest ziemia łaskawości Pana.

Słowo Pana jest prawe, *

a każde Jego dzieło godne zaufania.

On miłuje prawo i sprawiedliwość, *

ziemia jest pełna Jego łaski.

Refren: Pełna jest ziemia łaskawości Pana.

Przez słowo Pana powstały niebiosa, *

wszystkie gwiazdy przez tchnienie ust Jego.

On morskie wody gromadzi jak w bukłaku, *

otchłanie oceanu w zbiornikach.

Refren: Pełna jest ziemia łaskawości Pana.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *

naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.

Pan spogląda z nieba, *

widzi wszystkich ludzi.

Refren: Pełna jest ziemia łaskawości Pana.

Dusza nasza oczekuje Pana, *

On jest naszą pomocą i tarczą.

Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *

według nadziei pokładanej w Tobie.

Refren: Pełna jest ziemia łaskawości Pana.

Po pierwszym czytaniu (Stworzenie świata: Rdz 1, 1-2, 2 lub 1,1. 26-31a):

Módlmy się.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty jesteś godny podziwu w swoich dziełach, † spraw, niech wszyscy przez Ciebie odkupieni zrozumieją, że wspaniałe było dzieło stworzenia świata, a jeszcze wspanialsze jest dzieło zbawienia, * które się dokonało przez wielkanocną ofiarę Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków.

W. Amen.

Albo (O stworzeniu człowieka):

Módlmy się.

Boże, Ty w przedziwny sposób stworzyłeś człowieka i w jeszcze cudowniejszy sposób go odkupiłeś, † spraw, abyśmy siłą ducha opierali się powabom grzechu * i zasłużyli na osiągnięcie wiecznej radości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

KOMENTARZ przed DRUGIM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Gdy Bóg nakazuje i poleca, oczekując wypełnienia Jego woli. Kto całkowicie wypełnia Jego wolę, prawdziwie wierzy i najpełniej uwielbia Boga. Ale Bóg prosi Abraham, nie poleca mu niczego, ani nie nakazuje. Gdy prosi, nie oczekuje posłuszeństwa, czy zgody, czy też przystania na Jego wolę, lecz ofiarę z siebie. A jest to ofiara z miłości. Ostatecznie Bóg nie chce ofiary z Izaaka, lecz miłość Abrahama.

Zapytajmy: Abrahamie!? Co zrodziło w tobie taką gotowość, by poświęcić swojego ukochanego syna na ofiarę Bogu? Czy już wtedy wierzyłeś, że Bóg wskrzesi umarłych: że Bóg przywróci życie twojemu synowi i że on zmartwychwstanie?

Tak! Tylko dzięki takiej wiarze ofiara miłości jest możliwa.

Powtarzajmy i my z wiarą równą Abrahamowi: Nie dopuścisz, o Boże, bym pozostał w grobie. Tobie zaufałem.

DRUGIE CZYTANIE – dłuższe Rdz 22, 1-18 Kacper DĄBROWSKI

Ofiara Abrahama

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: «Abrahamie!» A gdy on odpowiedział: «Oto jestem» – powiedział: «Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażę».

Nazajutrz rano Abraham osiodłał swego osła, zabrał z sobą dwóch swych ludzi i syna Izaaka, narąbał drzewa do spalenia ofiary i ruszył w drogę do miejscowości, o której mu Bóg powiedział. Na trzeci dzień Abraham, spojrzawszy, dostrzegł z daleka ową miejscowość. I wtedy rzekł do swych sług: «Zostańcie tu z osłem, ja zaś i chłopiec pójdziemy tam, aby oddać pokłon Bogu, a potem wrócimy do was».

Abraham, zabrawszy drwa do spalenia ofiary, włożył je na syna swego, Izaaka, wziął do ręki ogień i nóż, po czym obaj się oddalili. Izaak odezwał się do swego ojca Abrahama: «Ojcze mój!» A gdy ten rzekł: «Oto jestem, mój synu» – zapytał: «Oto ogień i drwa, a gdzież jest jagnię na całopalenie?» Abraham odpowiedział: «Bóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mój». I szli obydwaj dalej.

A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego, Izaaka, położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna.

Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: «Abrahamie, Abrahamie!» A on rzekł: «Oto jestem». Anioł powiedział mu: «Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna». Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. I dał Abraham miejscu temu nazwę «Pan widzi». Stąd to mówi się dzisiaj: «Na wzgórzu Pan się ukazuje».

Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: «Przysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, a nie odmówiłeś Mi syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu».

Oto słowo Boże.

Albo:

DRUGIE CZYTANIE – krótsze Rdz 22, 1-2. 9-13. 15-18

Stworzenie świata

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Oto słowo Boże.

1254 2 PSALM RESPONSORYJNY Ps 16 (15), 5 i 8. 9-10. 11

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *

to On mój los zabezpiecza.

Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *

On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *

a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,

bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *

i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *

pełnię radości przy Tobie

i wieczne szczęście *

po Twojej prawicy.

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

25. Po drugim czytaniu (Ofiara Abrahama: Rdz 22, 1-18; lub 1-2. 9-13. 15-18).

Módlmy się.

Boże, Ojcze wszystkich wierzących, Ty przez swoją łaskę pomnażasz na całym świecie liczbę przybranych dzieci, † Ty przez paschalny sakrament chrztu spełniasz obietnicę daną Twojemu słudze Abrahamowi i czynisz go ojcem wszystkich narodów, * daj Twojemu ludowi godnie odpowiedzieć na łaskę powołania. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

KOMENTARZ przed TRZECIM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Rozprawiwszy się Bóg z pogańskimi bożkami, gdy zsyłał plagi w Egipcie. Teraz, Bóg staje na czele ludu Bożego wybrania, by wyprowadzić z kraju niewoli i uczynić go nowym ludem Bożym. I przeprowadza przez Morze Czerwone, by objawić nam, że już sam Boży Syn, doprowadza do końca swoje dzieło stworzenia i wyprowadził z niewoli grzechu cały rodzaj ludzki. Głośmy i my zbawcze dzieła Boga, który przez swojego Syna, Jezusa Chrystusa, Bóg dokonuje w nas i w naszych czasach.

TRZECIE CZYTANIE Wj 14, 15 – 15, 1a Oliwka KOZŁOWSKA

Przejście Izraela przez Morze Czerwone

Czytanie z Księgi Wyjścia.

Pan rzekł do Mojżesza: «Czemu głośno wołasz do Mnie? Powiedz Izraelitom, niech ruszają w drogę. Ty zaś podnieś swą laskę i wyciągnij rękę nad morze, i rozdziel je na dwoje, a wejdą Izraelici w środek morza na suchą ziemię. Ja natomiast uczynię upartymi serca Egipcjan tak, że pójdą za nimi. Wtedy okażę moją potęgę wobec faraona, całego wojska jego, rydwanów i wszystkich jego jeźdźców. A gdy okażę moją potęgę wobec faraona, jego rydwanów i jeźdźców, wtedy poznają Egipcjanie, że Ja jestem Pan».

Anioł Boży, który szedł na przedzie wojsk izraelskich, zmienił miejsce i szedł na ich tyłach. Słup obłoku również przeszedł z przodu i zajął ich tyły, stając między wojskiem egipskim a wojskiem izraelskim. I tam był obłok ciemnością, tu zaś oświecał noc. I nie zbliżyli się jedni do drugich przez całą noc.

Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan cofnął wody gwałtownym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i uczynił morze suchą ziemią. Wody się rozstąpiły, a Izraelici szli przez środek morza po suchej ziemi, mając mur z wód po prawej i po lewej stronie. Egipcjanie ścigali ich. Wszystkie konie faraona, jego rydwany i jeźdźcy weszli za nimi w środek morza.

O świcie spojrzał Pan ze słupa ognia i ze słupa obłoku na wojsko egipskie i zmusił je do ucieczki. I zatrzymał koła ich rydwanów, tak że z wielką trudnością mogli się naprzód posuwać. Egipcjanie krzyknęli: «Uciekajmy przed Izraelem, bo w jego obronie Pan walczy z Egipcjanami».

A Pan rzekł do Mojżesza: «Wyciągnij rękę nad morze, aby wody zalały Egipcjan, ich rydwany i jeźdźców». Wyciągnął Mojżesz rękę nad morze, które o brzasku dnia wróciło na swoje miejsce. Egipcjanie, uciekając, biegli naprzeciw falom, i pogrążył ich Pan w środku morza. Powracające fale zatopiły rydwany i jeźdźców całego wojska faraona, którzy weszli w morze, ścigając tamtych; nie ocalał z nich ani jeden. Izraelici zaś szli po suchym dnie morskim, mając mur wodny po prawej i po lewej stronie.

W tym to dniu wybawił Pan Izraela z rąk Egipcjan. I widzieli Izraelici martwych Egipcjan na brzegu morza. Gdy Izraelici zobaczyli wielkie dzieło, którego dokonał Pan wobec Egipcjan, ulękli się Pana i uwierzyli Jemu oraz Jego słudze Mojżeszowi. Wtedy Mojżesz i Izraelici razem z nim zaśpiewali taką oto pieśń ku czci Pana:

Nie mówi się: Oto słowo Boże.

1255 3 PSALM RESPONSORYJNY Wj 15, 1b-2c. 3-4. 5-6. 17-18

Refren: Śpiewajmy Panu, który moc okazał.

Zaśpiewam na cześć Pana, który okrył się sławą, *

gdy konia i jeźdźca pogrążył w morskiej toni.

Pan jest moją mocą i źródłem męstwa, †

Jemu zawdzięczam moje ocalenie. *

On Bogiem moim, uwielbiać Go będę.

Refren: Śpiewajmy Panu, który moc okazał.

Pan wojownik potężny, *

«Ten, który jest», brzmi Jego imię.

Rzucił w morze rydwany faraona i wojsko jego, *

wybrani wodzowie legli w Morzu Czerwonym.

Refren: Śpiewajmy Panu, który moc okazał.

Przepaści ich ogarnęły, *

jak głaz runęli w głębinę.

Uwielbiona jest potęga prawicy Twej, Panie, *

prawica Twa, o Panie, starła nieprzyjaciół.

Refren: Śpiewajmy Panu, który moc okazał.

Wprowadziłeś ich i osadziłeś *

na górze Twojego dziedzictwa.

W miejscu, które uczyniłeś swym mieszkaniem, †

w świątyni zbudowanej Twoimi rękami, *

Pan jest Królem na zawsze i na wieki.

Refren: Śpiewajmy Panu, który moc okazał.

26. Po trzecim czytaniu (Przejście przez Morze Czerwone: Wj 14, 15 – 15, 1).

Módlmy się.

Boże, także w obecnych czasach jaśnieją Twoje dawne cuda: † niegdyś swoją mocą wybawiłeś jeden naród od prześladowań faraona i przeprowadziłeś go przez Morze Czerwone, obecnie przez wodę chrztu prowadzisz wszystkie narody do zbawienia, * spraw, aby cała ludzkość weszła do liczby synów Abrahama i dostąpiła godności ludu wybranego. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Albo:

Módlmy się.

Boże, Ty w świetle Nowego Testamentu objawiłeś znaczenie cudownych wydarzeń dawnych czasów: † Morze Czerwone jest znakiem zdroju chrztu świętego, a naród wyprowadzony z niewoli zapowiedzią tajemnicy ludu chrześcijańskiego; * spraw, aby wszystkie ludy przez wiarę osiągnęły udział w godności narodu wybranego i odrodziły się w Duchu Świętym. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

KOMENTARZ przed CZWARTYM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Gdy niewierność wobec Boga wkrada się w ludzie serce, człowiek odrzuca Boga i żyje bez Niego tracąc wszystko w wieczności. Jezus jednak przez odkupienie odwraca moc nieprawości, która człowieka i życie zamienia w ruinę, i w najgłębszej ruiny wznosi nową i wspanialszą budowlę. Już nie jesteśmy przeznaczeni jedynie do wolności od grzechu, lecz naszą świetlaną przyszłością jest życie w chwale Boga – będziemy żyć w niebie, tak jak Bóg żyje.

Już Apostoł narodów, św. Paweł, dostrzegł taką ekonomii zbawienia: Tam, gdzie się wzmógł grzech, jeszcze obficiej rozlała się łaska. Dziękujmy Boga za przedziwne działanie łaski, która w nas wszystko odnawia wznosząc rzeczywistość coraz wspanialszą aż po świętość. A Jezus zapewnił nas: tylko Bóg jest dobry prawdziwie święty.

CZWARTE CZYTANIE Iz 54, 4a. 5-14 Dawid KOZŁOWSKI

Trwałość przymierza

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Nie lękaj się, Jerozolimo, bo małżonkiem twoim jest twój Stworzyciel, któremu na imię – Pan Zastępów; Odkupicielem twoim – Święty Izraela, nazywają Go Bogiem całej ziemi.

Zaiste, jak niewiastę porzuconą i zgnębioną na duchu, wezwał cię Pan. I jakby do porzuconej żony młodości mówi twój Bóg: Na krótką chwilę porzuciłem ciebie, ale z ogromną miłością cię przygarnę. W przystępie gniewu ukryłem przed tobą na krótko swe oblicze, ale w miłości wieczystej nad tobą się ulitowałem, mówi Pan, twój Odkupiciel.

Dzieje się ze Mną tak, jak za dni Noego, kiedy przysiągłem, że wody Noego nie spadną już nigdy na ziemię; tak teraz przysięgam, że się nie rozjątrzę na ciebie ani cię gromić nie będę. Bo góry mogą się poruszyć i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad tobą.

O nieszczęśliwa, wichrami smagana, niepocieszona! Oto ja osadzę twoje kamienie na malachicie i fundamenty twoje na szafirach. Uczynię blanki twych murów z rubinów, bramy twoje z górskiego kryształu, a z drogich kamieni – całe obramowanie twych murów. Wszyscy twoi synowie będą uczniami Pana, wielka będzie szczęśliwość twych dzieci. Będziesz mocno osadzona na sprawiedliwości. Daleka bądź od trwogi, bo nie masz się czego obawiać, i od przestrachu, bo nie ma on przystępu do ciebie.

Oto słowo Boże.

1256 4 PSALM RESPONSORYJNY Ps 30 (29), 2 i 4. 5-6. 11-12a i 13b

Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.

Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś *

i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie.

Panie, mój Boże, †

z krainy umarłych wywołałeś moją duszę *

i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.

Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.

Śpiewajcie psalm, wszyscy miłujący Pana, *

i pamiętajcie o Jego świętości.

Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, †

a Jego łaska przez całe życie. *

Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem wesele.

Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.

Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, *

Panie, bądź moją pomocą.

Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, *

Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.

Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.

27. Po czwartym czytaniu (Nowa Jerozolima: Iz 54, 5-14).

Módlmy się.

Wszechmogący, wieczny Boże, dla chwały Twojego imienia pomnażaj potomstwo obiecane praojcom ze względu na ich wiarę, † niech przez łaskę chrztu świętego wzrasta liczba Twoich przybranych dzieci, * aby Kościół widział, że to, czego oczekiwali święci Starego Przymierza, spełnia się w naszych czasach. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Albo inna modlitwa wybrana z tych, które następują po czytaniach opuszczonych.

KOMENTARZ przed PIĄTYM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Powszechnym uczynił Jezus dzieło odkupienia. Odkupienie jest dla każdego człowieka, dla wszystkich ludów i narodów. Bóg nie stawia granic działania łaski, ani nie zatrzymuje się przez żadną przeszkodą, nie zniechęca się brakiem przyjęcia. Tak wobec biednego, jak i zapracowanego, wobec pobożnego jak i obojętnego, a nawet ateisty, gorliwie poszukuje człowieka, by go zdobyć. Palącym pragnieniem dla Boga jest serce człowieka, by w nim zamieszkać na wieki.

PIĄTE CZYTANIE Iz 55, 1-11 Zuzanka KOZŁOWSKA

Nowe i wieczne przymierze

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Tak mówi Pan: «Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy! Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko! Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę – na to, co nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a jeść będziecie przysmaki i dusza wasza zakosztuje tłustych potraw.

Nakłońcie uszu i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza żyć będzie. Zawrę z wami wieczyste przymierze; niezawodne są łaski dla Dawida. Oto ustanowiłem go świadkiem dla ludów, dla ludów wodzem i rozkazodawcą. Oto zawezwiesz naród, którego nie znasz, i ci, którzy cię nie znają, przybiegną do ciebie ze względu na Pana, twojego Boga, przez wzgląd na Świętego Izraela, bo On ci dodał chwały.

Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.

Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

Oto słowo Boże.

1257 5 PSALM RESPONSORYJNY Iz 12, 2. 3 i 4bcd. 5-6

Refren: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia.

Oto Bóg jest moim zbawieniem! *

Jemu zaufam i bać się nie będę.

Pan jest moją pieśnią i mocą, *

i On stał się moim zbawieniem.

Refren: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia.

Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę *

ze zdrojów zbawienia.

Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia! †

Ukażcie narodom Jego dzieła, *

przypominajcie, że Jego imię jest chwalebne.

Refren: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia.

Śpiewajcie Panu, bo czynów wspaniałych dokonał! *

I cała ziemia niech o tym się dowie.

Wznoś okrzyki i wołaj radośnie, mieszkanko Syjonu, *

bo wielki jest wśród Ciebie Święty Izraela.

Refren: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia.

28. Po piątym czytaniu (Zbawienie dostępne dla wszystkich: Iz 55, 1-11).

Módlmy się.

Wszechmogący, wieczny Boże, jedyna nadziejo świata, Ty głosem proroków zapowiedziałeś misteria, które spełniają się w naszych czasach, † umocnij łaskawie pragnienia oddanego Ci ludu, * bo tylko z Twojego natchnienia pochodzi wzrost cnót Twoich wiernych. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

KOMENTARZ przed SZÓSTYM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Mądrość Boża jest światłem dla człowieka, dla jego umysły i serca. To światło tak samo życie w człowieku podtrzymuje, jak i odradza do nieznanej mu chwały. I jak na niewielkim powiewie gaśnie płonący płomień świecy, tak najmniejsze zlekceważenie świętości Boga gasi w sercu światło mądrości.

Dla potrzymania światła mądrości Bóg posyłał proroków do swojego ludu i posyła dziś do nas. Niech słowa proroka ożywiają w nas bojaźń Bożą dla uwielbienia świętości Boga w naszych sercach i umysłach.

SZÓSTE CZYTANIE Ba 3, 9-15. 32 – 4, 4 Karolina MIERZWIŃSKA

Mądrością jest księga przykazań Bożych

Czytanie z Księgi proroka Barucha.

Bądź posłuszny, Izraelu, przykazaniom życiodajnym, nakłoń ucha, by poznać mądrość. Cóż się to stało, Izraelu, że jesteś w kraju nieprzyjaciół, wynędzniały w ziemi obcej, uważany za nieczystego na równi z umarłymi, zaliczony do tych, co schodzą do Otchłani? Opuściłeś źródło mądrości. Gdybyś chodził po drodze Bożej, mieszkałbyś w pokoju na wieki. Naucz się, gdzie jest mądrość, gdzie jest siła i rozum, a poznasz równocześnie, gdzie jest długie i szczęśliwe życie, gdzie jest światłość dla oczu i pokój. Lecz któż znalazł jej miejsce lub kto wszedł do jej skarbców?

Lecz zna ją Wszechwiedzący i zbadał ją swoim rozumem. Ten, który na czas bezkresny urządził ziemię i napełnił ją stworzeniami czworonożnymi, wysłał światło, i poszło, wezwał je, a ono posłuchało Go z drżeniem. Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach. Wezwał je. Odpowiedziały: «Jesteśmy». Z radością świecą swemu Stwórcy.

On jest Bogiem naszym. I żaden inny nie może z Nim się równać. Zbadał wszystkie drogi mądrości i dał ją słudze swemu, Jakubowi, i Izraelowi, umiłowanemu swojemu. Potem ukazała się ona na ziemi i zaczęła przebywać wśród ludzi. Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, żyć będą. Którzy go zaniedbują, pomrą.

Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła! Nie dawaj chwały swojej obcemu ani innemu narodowi twych przywilejów! Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znane nam to, co się Bogu podoba.

Oto słowo Boże.

1258 6 PSALM RESPONSORYJNY Ps 19 (18), 8-9. 10-11

Refren: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *

świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.

Jego słuszne nakazy radują serce, *

jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Refren: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *

sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.

Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *

słodsze od miodu płynącego z plastra.

Refren: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

29. Po szóstym czytaniu (Źródło mądrości: Ba 3, 9-15. 32 – 4, 4).

Módlmy się.

Boże, Ty zawsze pomnażasz swój Kościół przez wzywanie nowych ludów do wiary: † spraw łaskawie, aby obmyci wodą chrztu świętego, * doznawali nieustannie Twojej opieki. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

KOMENTARZ przed SIÓDMYM CZYTANIEM Paulina SZACHNOWSKA

Już Dekalog jest zapowiedzią łaski zbawienia. Te dziesięć słów Boga: – nie będziesz miał bogów cudzych obok Mnie; – nie będziesz bezcześcił świętego czasu, jak świętego miejsca; – nie będziesz kłamał; – nie będziesz … Czy Bóg wypełnił już swoją obietnicę i dał nad życie w świętości?

Tak! Jezus także to zapowiedział: Odtąd Boga będziecie czcić w Duchu i Prawdzie. On nam udziela Ducha Święto, Ducha miłości, Ducha Bożego Syna. Zachowajmy w swoim sercu wolność od grzechu, a Bóg, Duch Święty będzie nieustannie uwielbiać w naszym imieniu Boga. Prawda i Uwielbienie, Czystość i Świętość to dzieło samego Boga, nie nasze. Pragnijmy więc Boga żywego, pragnijmy, a przyjdzie do nas.

SIÓDME CZYTANIE Ez 36, 16-17a. 18-28 Szymon KOZŁOWSKI

Nowe serce i nowy duch

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela.

Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, kiedy dom Izraela mieszkał na swojej ziemi, wówczas splugawili ją swym postępowaniem i swymi czynami. Wtedy wylałem na nich swe oburzenie z powodu krwi, którą w kraju przelali, i z powodu bożków, którymi go splugawili. I rozproszyłem ich pomiędzy pogańskie ludy, i rozpierzchli się po krajach, osądziłem ich według postępowania i czynów. W ten sposób przyszli do ludów pogańskich i tam, dokąd przybyli, bezcześcili święte imię moje, podczas gdy mówiono o nich: „To jest lud Pana, musieli się oni wyprowadzić ze swego kraju”. Wtedy zatroszczyłem się o święte me imię, które oni, Izraelici, zbezcześcili wśród ludów pogańskich, do których przybyli.

Dlatego mów do domu Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego, które bezcześciliście wśród ludów pogańskich, do których przyszliście. Chcę uświęcić wielkie imię moje, które zbezczeszczone jest pośród ludów, zbezczeszczone przez was pośród nich, i poznają ludy, że Ja jestem Pan – mówi Pan Bóg – gdy okażę się Świętym względem was przed ich oczami.

Zabiorę was spośród ludów, zbiorę was ze wszystkich krajów i przyprowadzę was z powrotem do waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków.

I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, zabiorę wam serce kamienne, a dam wam serca z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. Wtedy będziecie mieszkać w kraju, który dałem waszym przodkom, i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem».

Oto słowo Boże.

1259 7 PSALM RESPONSORYJNY Ps 42 (41), 2-3. 5; Ps 43 (42), 3. 4

Refren: Boga żywego pragnie moja dusza.

Jak łania pragnie wody ze strumieni, *

tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże.

Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, *

kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?

Refren: Boga żywego pragnie moja dusza.

Rozpływa się we mnie moja dusza, *

gdy wspominam, jak z tłumem kroczyłem do Bożego domu,

w świątecznym orszaku, *

wśród głosów radości i chwały.

Refren: Boga żywego pragnie moja dusza.

Ześlij światłość i wierność swoją, *

niech one mnie wiodą,

niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą *

i do Twoich przybytków.

Refren: Boga żywego pragnie moja dusza.

I przystąpię do ołtarza Bożego, *

do Boga, który jest moim weselem i radością.

I będę Cię chwalił przy dźwiękach lutni, *

Boże, mój Boże!

Refren: Boga żywego pragnie moja dusza.

lub gdy ma nastąpić Chrzest: Iz 12 – jak po piątym czytaniu, albo:

7 PSALM RESPONSORYJNY Ps 51 (50), 12-13. 14-15. 18-19

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *

i odnów we mnie moc ducha.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *

i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Przywróć mi radość Twojego zbawienia *

i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

Będę nieprawych nauczał dróg Twoich *

i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, *

a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.

Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *

pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

30. Po siódmym czytaniu (Nowe serce i nowy duch: Ez 36, 16-17a. 18-28).

Módlmy się.

Boże, niezmienna Potęgo i wieczna Światłości, wejrzyj łaskawie na sakrament całego Kościoła i w pokoju prowadź dzieło zbawienia ludzkości według swoich odwiecznych zamiarów, † niech cały świat ujrzy, że podnosisz upadłych, odradzasz słabych i wszystko wraca do pierwotnej nieskazitelności * dzięki Chrystusowi, od którego wszystko pochodzi. Który żyje i króluje na wieki wieków.

W. Amen.

Albo:

Módlmy się.

Boże, Ty nas przygotowujesz do obchodu misterium paschalnego słowami Starego i Nowego Testamentu, † daj nam pojąć Twoje miłosierdzie, * aby dary, które przyjmujemy w tym życiu, umocniły w nas nadzieję życia przyszłego. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

KOMENTARZ przed HYMNEM Chwała na wysokości Bogu. Paulina SZACHNOWSKA

Dzwony zamilkły na trzy dni, a ich milczenie stało się znakiem, gdy milkną dzwony, Bóg w Jezusie umiera, gdy dzwony zaś roznoszą na wszystkie strony swój dźwięk, Bóg w Jezusie życie przywraca światu.

Ten znak dzwonu ma być już na stałe znakiem bicia naszych serc, które żyją życiem na chwałę Boga i Jego majestatu. Śpiewem anielskim i anielskim uwielbieniem Boga jest Chwała na wysokości Bogu. Zaśpiewajmy więc teraz odnowionym sercem Bogu uwielbienie wraz z całym Kościołem i niebem radującym się ze zmartwychwstania swojego Pana.

31. Po ostatnim czytaniu ze Starego Testamentu oraz po psalmie responsoryjnym i modlitwie, która po nim następuje, zapala się świece ołtarzowe.

Następnie kapłan intonuje hymn Chwała na wysokości Bogu, który wszyscy podejmują. W czasie śpiewu biją dzwony.

HYMN

30 31 32 33 34 35 36

Odmawia się Chwała na wysokości.

34 Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

32. Po skończeniu hymnu kapłan odmawia kolektę, jak zwykle.

KOLEKTA

Boże, Ty sprawiasz, że ta najświętsza noc jaśnieje blaskiem Zmartwychwstania Pańskiego, † wzbudź w Twoim Kościele ducha dziecięctwa, którego otrzymaliśmy na chrzcie świętym, * abyśmy, odnowieni na duchu i ciele, służyli Tobie z całkowitym oddaniem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

A po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.

33. Następnie lektor odczytuje urywek z Listu Apostoła.

ÓSME CZYTANIE – EPISTOŁA Rz 6, 3-11 Michał KAZIUK

Nowe życie

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:

My wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć. Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my postępowali w nowym życiu – jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca.

Jeżeli bowiem przez śmierć, podobną do Jego śmierci, zostaliśmy z Nim złączeni w jedno, to tak samo będziemy z Nim złączeni w jedno przez podobne zmartwychwstanie.

To wiedzcie, że dla zniszczenia ciała grzesznego dawny nasz człowiek został z Nim współukrzyżowany po to, byśmy już dłużej nie byli w niewoli grzechu. Kto bowiem umarł, został wyzwolony z grzechu.

Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie.

Oto słowo Boże.

34. Po odczytaniu epistoły wszyscy wstają. Kapłan uroczyście intonuje Alleluja, które wszyscy powtarzają. Następnie psalmista lub kantor śpiewa psalm, a lud powtarza refren Alleluja. Jeśli to konieczne, sam psalmista intonuje Alleluja.

Al-le-lu-ja al-le-lu-ja, al- le- lu- ja!

1260 PSALM RESPONSORYJNY Ps 118 (117), 1b-2. 16-17. 22-2

Refren: Alleluja, alleluja, alleluja.

Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *

bo Jego łaska trwa na wieki.

Niech dom Izraela głosi: *

«Jego łaska na wieki».

Refren: Alleluja, alleluja, alleluja.

Prawica Pana wzniesiona wysoko, *

prawica Pańska moc okazała.

Nie umrę, ale żyć będę *

i głosić dzieła Pana.

Refren: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kamień odrzucony przez budujących *

stał się kamieniem węgielnym.

Stało się to przez Pana *

i cudem jest w naszych oczach.

Refren: Alleluja, alleluja, alleluja.

35. Na Ewangelię nie przynosi się świeczników, można natomiast używać kadzidła.

EWANGELIA Mk 16, 1-7

Chrystus zmartwychwstał

K. Pan z wami.

B W. I z duchem twoim.

Słowa Ewangelii według Świętego Marka.

C W. Chwała Tobie, Panie.

Po upływie szabatu Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa. Wczesnym rankiem, w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło. A mówiły między sobą: «Kto nam odsunie kamień z wejścia do grobu?» Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień był już odsunięty, a był bardzo duży. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły. Lecz on rzekł do nich: «Nie bójcie się. Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli. A idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: „Podąża przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział”».

Oto słowo Pańskie.

D W. Chwała Tobie, Chryste.

36. Po Ewangelii jest homilia, a po niej rozpoczyna się liturgię chrzcielną.

Część trzecia: LITURGIA CHRZCIELNA

KOMENTARZ Paulina SZACHNOWSKA

Przez Chrzest św. staliśmy się Dziećmi Bożymi, Chrzest stał się dla nas początkiem spotkania z Chrystusem, obcowania, zjednoczenia, do którego całe nasze życie doczesne jest tylko wstępem i wprowadzeniem, a spełnienie i pełnia należy do wieczności.

Będąc wciąż w drodze odnówmy raz jeszcze naszą wierność Odkupicielowi przyzywając wszystkich Patronów i świętych Pańskich – Litanią do Wszystkich Świętych. Prośmy ich o duchową pomoc.

Po wstępie, jakiego za chwilę dokona Celebrans, módlmy się wspólnie o ich orędownictwo w postawie stojącej.

37. Kapłan z posługującymi podchodzi do chrzcielnicy, jeśli ona znajduje się w zasięgu wzroku wiernych. W przeciwnym razie naczynie z wodą stawia się w prezbiterium. Przywołuje się katechumenów, jeśli są. Przed zgromadzony Kościół przyprowadzają ich chrzestni; jeśli chrzci się dzieci, przynoszą je rodzice i chrzestni.

38. Następnie kapłan przemawia do obecnych tymi lub podobnymi słowami.

Jeśli są dorośli kandydaci do chrztu:

Najmilsi, wspólną modlitwą wspierajmy naszych braci i siostry, którzy z radosną nadzieją zbliżają się do źródła odrodzenia. Prośmy, aby Bóg, Ojciec wszechmogący, obdarzył ich swoim miłosierdziem.

Jeżeli jest chrzest dzieci:

Rodzice i chrzestni wnoszą teraz dzieci, które mają otrzymać sakrament chrztu świętego w tę wielką noc Zmartwychwstania. Prośmy, aby Bóg, Ojciec wszechmogący, obdarzył te dzieci swoim miłosierdziem.

Jeśli błogosławi się wodę chrzcielną, lecz nie ma kandydatów do chrztu:

Najmilsi, z pokorą wzywajmy nad tą wodą łaski Boga, Ojca wszechmogącego, aby ci, którzy przez chrzest narodzą się do nowego życia w Chrystusie, zostali włączeni do grona przybranych dzieci Bożych. Módlmy się także za wszystkich, którzy zostaną ochrzczeni w tę noc Zmartwychwstania na całym świecie.

39. Teraz dwaj kantorzy śpiewają litanię. Wszyscy stoją, (ponieważ rozpoczął się już Okres Wielkanocny), i odpowiadają. Jeśli jest dłuższa procesja do kaplicy chrzcielnej, litanię śpiewa się w czasie procesji. W tym przypadku kandydatów do chrztu przywołuje się przed procesją, następnie odbywa się procesja, na której czele niesie się paschał, a za nim idą katechumeni z chrzestnymi oraz kapłan i posługujący. Wezwanie do modlitwy wypowiada kapłan przed błogosławieństwem wody.

40. Jeśli nie ma kandydatów do chrztu i nie błogosławi się wody chrzcielnej, opuszcza się litanię i kapłan błogosławi wodę jak w nr 45.

41. Do litanii można dodać wezwania niektórych świętych, zwłaszcza Patronów kościoła, miejscowości i tych, którzy mają przyjąć chrzest.

Panie, zmiłuj się nad nami. Panie, zmiłuj się nad nami.

Chryste, zmiłuj się nad nami. Chryste, zmiłuj się nad nami.

Panie, zmiłuj się nad nami. Panie, zmiłuj się nad nami.

Święty Michale, módl się za nami.

Święci Aniołowie Boży, módlcie się za nami.

Święty Janie Chrzcicielu, módl się za nami.

Święty Józefie, módl się za nami.

Święci Piotrze i Pawle, módlcie się za nami.

Święty Andrzeju, módl się za nami.

Święty Janie, módl się za nami.

Święta Mario Magdaleno, módl się za nami.

Święty Szczepanie, módl się za nami.

Święty Ignacy Antiocheński, módl się za nami.

Święty Wawrzyńcze, módl się za nami.

Święci Wojciechu i Stanisławie, módlcie się za nami.

Święte Perpetuo i Felicyto, módlcie się za nami.

Święta Agnieszko, módl się za nami.

Święty Grzegorzu, módl się za nami.

Święty Augustynie, módl się za nami.

Święty Atanazy, módl się za nami.

Święty Bazyli, módl się za nami.

Święty Marcinie, módl się za nami.

Święty Benedykcie, módl się za nami.

Święci Franciszku i Dominiku, módlcie się za nami.

Święty Franciszku Ksawery, módl się za nami.

Święty Janie Mario Vianneyu, módl się za nami.

Święta Katarzyno Sieneńska, módl się za nami.

Święta Tereso od Jezusa, módl się za nami.

Wszyscy Święci i Święte Boże, módlcie się za nami.

Bądź nam miłościw, wybaw nas, Panie.

Od zła wszelkiego, wybaw nas, Panie.

Od każdego grzechu, wybaw nas, Panie.

Od śmierci wiecznej, wybaw nas, Panie.

Przez Twoje Wcielenie, wybaw nas, Panie.

Przez Twoją śmierć i Zmartwychwstanie, wybaw nas, Panie.

Przez Zesłanie Ducha Świętego, wybaw nas, Panie.

Prosimy Cię, my, grzesznicy, wybaw nas, Panie.

Jeśli są kandydaci do chrztu:

Prosimy Cię, abyś tych wybranych odrodził przez łaskę chrztu świętego, wysłuchaj nas, Panie.

Jeśli nie ma kandydatów do chrztu:

Prosimy Cię, abyś swoją łaską uświęcił tę wodę, przez którą mają się odrodzić Twoje dzieci, wysłuchaj nas, Panie.

Prosimy Cię, Jezu, Synu Boga żywego, wysłuchaj nas, Panie.

Chryste, usłysz nas. Chryste, usłysz nas.

Chryste, wysłuchaj nas. Chryste, wysłuchaj nas.

Jeśli są kandydaci do chrztu, kapłan z rękami złożonymi odmawia następującą modlitwę:

Wszechmogący, wieczny Boże, bądź obecny w sakramentach, które są darem Twojej miłości, † ześlij ducha przybrania na tych, którzy rodzą się z wody chrztu świętego, aby się stali nowym stworzeniem. * Niech to, co pokornie sprawujemy jako Twoi słudzy, będzie w pełni skuteczne dzięki Twojej potędze. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Błogosławieństwo wody chrzcielnej

42. Kapłan błogosławi wodę chrzcielną, wypowiadając ze złożonymi rękami następującą modlitwę:

Boże, Ty niewidzialną mocą dokonujesz rzeczy niezwykłych przez sakramentalne znaki. Ty w ciągu dziejów zbawienia przygotowałeś wodę przez Ciebie stworzoną, aby wyrażała łaskę chrztu świętego. Na początku świata Twój Duch unosił się nad wodami, aby już wtedy woda nabrała mocy uświęcania: Boże, Ty na-wet w wodach potopu dałeś nam obraz odrodzenia, bo ten sam żywioł położył kres występkom i dał początek cnotom. Boże, Ty sprawiłeś, że synowie Abrahama przeszli po suchym dnie Morza Czerwonego, aby naród wyzwolony z niewoli faraona stał się obrazem przyszłej społeczności ochrzczonych. Boże, Twój, Syn, ochrzczony przez Jana w wodach Jordanu, został namaszczony Duchem Świętym; a gdy wisiał na krzyżu, z Jego boku wypłynęła krew i woda; po swoim zaś zmartwychwstaniu nakazał uczniom: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Wejrzyj na swój Kościół i racz mu otworzyć źródło chrztu świętego. Niechaj ta woda przez Ducha Świętego otrzyma łaskę Twego Jednorodzonego Syna, aby człowiek stworzony na Twoje podobieństwo i przez sakrament chrztu obmyty z wszelkich brudów grzechu, odrodził się z wody i z Ducha Świętego do nowego życia dziecka Bożego.

Wstawiając paschał do wody – raz albo trzy razy – kapłan śpiewa dalej:

Prosimy Cię, Panie, niech przez Twojego Syna zstąpi na tę wodę moc Ducha Świętego, aby wszyscy przez chrzest pogrzebani razem z Chrystusem w śmierci, z Nim też powstali do nowego życia. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.

43. Paschał wyjmuje się z wody. Lud wykonuje aklamację:

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Jako aklamację można też śpiewać doksologię z psalmów nieszpornych.

Chrzest i bierzmowanie

44. Poszczególni katechumeni wyrzekają się szatana, odpowiadają na pytania o wiarę i przyjmują chrzest. Po chrzcie dorośli katechumeni przyjmują sakrament bierzmowania, jeśli jest obecny biskup lub kapłan mający prawo bierzmować.

Błogosławieństwo wody do pokropienia

45. Jeśli nie ma kandydatów do chrztu, ani nie błogosławi się wody chrzcielnej, kapłan błogosławi wodę do pokropienia w następujący sposób. Najpierw zwraca się do wiernych z wezwaniem:

Drodzy bracia i siostry, pokornie prośmy Boga, aby pobłogosławił wodę, którą będziemy pokropieni na pamiątkę naszego chrztu. Niech Bóg nam dopomaga, abyśmy byli wierni Duchowi, którego otrzymaliśmy.

Po krótkiej modlitwie w ciszy, kapłan, z rękami złożonymi, mówi:

Panie, nasz Boże, czuwając w tę świętą noc, wspominamy wspaniałe dzieło stworzenia i jeszcze wspanialsze dzieło naszego odkupienia. Wysłuchaj próśb swojego ludu i pobłogosław tę wodę. Stworzyłeś ją, aby przez nią użyźniać ziemię oraz umacniać i oczyszczać nasze ciała. Woda była również narzędziem Twojego miłosierdzia; przez nią wyprowadziłeś Twój lud z niewoli i ugasiłeś jego pragnienie na pustyni. Prorocy zapowiedzieli wodę jako znak nowego Przymierza, które miałeś zawrzeć z ludźmi. Wreszcie przez wodę, którą Chrystus uświęcił w Jordanie, odnowiłeś w odradzającej kąpieli naszą upadłą naturę. Niech ta woda przypomina nam przyjęty chrzest, abyśmy się radowali z naszymi braćmi i siostrami ochrzczonymi w czasie uroczystości wielkanocnych. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

Odnowienie Przyrzeczeń Chrztu

KOMENTARZ przed ODNOWIENIEM PRZYRZECZEŃ CHRZCIELNYCH Paulina SZACHNOWSKA

46. Gdy zakończy się obrzęd chrztu (i bierzmowania) lub, jeśli chrztu nie było, po błogosławieństwie wody, wszyscy stojąc i trzymając w rękach zapalone świece, odnawiają przyrzeczenia chrztu.

Kapłan przemawia do wiernych tymi lub podobnymi słowami:

Drodzy bracia i siostry, przez misterium paschalne zostaliśmy w sakramencie chrztu pogrzebani wespół z Chrystusem w Jego śmierci, aby razem z Nim wkroczyć w nowe życie. Po ukończeniu czterdziestodniowego postu, odnówmy przyrzeczenia chrztu świętego, w których niegdyś wyrzekliśmy się złego ducha i jego spraw, a przyrzekliśmy służyć Bogu w świętym Kościele katolickim. A zatem pytam każdego z was:

Czy wyrzekasz się grzechu, aby żyć w wolności dzieci Bożych?

Wszyscy: Wyrzekam się.

Kapłan: Czy wyrzekasz się wszystkiego, co prowadzi do zła, aby ciebie grzech nie opanował?

Wszyscy: Wyrzekam się.

Kapłan: Czy wyrzekasz się szatana, który jest głównym sprawcą grzechu?

Wszyscy: Wyrzekam się.

Kapłan: Czy wierzysz w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?

Wszyscy: Wierzę.

Kapłan: Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, a naszego Pana, narodzonego z Maryi Dziewicy, umęczonego i pogrzebanego, który powstał z martwych i zasiada po prawicy Ojca?

Wszyscy: Wierzę.

Kapłan: Czy wierzysz w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, obcowanie świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne?

Wszyscy: Wierzę.

Kapłan kończy: Bóg wszechmogący, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który nas odrodził z wody i Ducha Świętego, i który udzielił nam odpuszczenia grzechów, niech nas strzeże swoją łaską w naszym Panu Jezusie Chrystusie, na życie wieczne.

Wszyscy: Amen.

47. Kapłan kropi lud wodą święconą. W tym czasie wszyscy śpiewają pieśń związaną treściowo z sakramentem chrztu.

134 Przez Chrztu Świętego 2’02

1. Przez chrztu świętego wielki dar, * o, Chryste, z Twej hojności. * Twym dzieciom wiary dałeś skarb, * nadziei i miłości.

Refren: Najświętszej Trójcy wieczną cześć * pragniemy z serc gorących nieść. * Strzec wiary ślubujemy, * w niej żyć, umierać chcemy.

2. Z wyznawców Twoich wiernych rzesz * swój Kościół tworzysz w świecie. * W ojczyźnie naszej władasz też * przez długie tysiąclecie. Ref.

3. Na tysiąclecia święty czas * wielkiego odrodzenia, * na chrzcie złożone każdy z nas * odnawia przyrzeczenia. Ref.

118 Com przyrzekł Bogu 2’11

1. Com przyrzekł Bogu przy chrzcie raz, * dotrzymać pragnę szczerze; * Kościoła słuchać w każdy czas * i w świętej wytrwać wierze. * O, Panie, Boże, dzięki Ci, * żeś mi Kościoła otwarł drzwi. * W nim żyć, umierać pragnę.

2. W Kościele tym jest z Ciałem, Krwią * Bóg pod osłoną chleba. * Swym Ciałem karmi duszę mą, * by żyła w nim dla nieba. * W to wierzyć zawsze mocno chcę, * Bo tego Kościół uczy mnie. * W nim żyć, umierać pragnę.

3. Mój Zbawca wie, czego mi brak. * Gdy prosić będę rzewnie, * On pokieruje wszystkim tak, * Że niebo zyskam pewnie. * Nadzieją tą pokrzepiam się, * Bo Kościół tak naucza mnie. * W nim żyć, umierać pragnę.

48. Jednocześnie nowo ochrzczonych wprowadza się na miejsca dla nich przeznaczone między wiernymi. Jeśli błogosławieństwo wody chrzcielnej nie odbywa się w kaplicy chrzcielnej, ministranci odnoszą naczynie z wodą poświęconą do chrzcielnicy. Jeśli nie było błogosławieństwa wody chrzcielnej, wodę święconą odnosi się na odpowiednie miejsce.

49. Po pokropieniu wiernych kapłan wraca na miejsce przewodniczenia. Opuszcza się wyznanie wiary i odmawia się modlitwę powszechną, w której nowo ochrzczeni uczestniczą po raz pierwszy.

MODLITWA WIERNYCH[3]

Oliwka KOZŁOWSKA

Zanieśmy teraz prośby do Ojca, który wprowadza nas ze śmierci do życia:

Powtarzamy: Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.

1. Módlmy się za cały Kościół, papieża, biskupów, prezbiterów i wszystkich wierzących, aby dawali pełne mocy świadectwo o Bożej miłości. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie!

2. Módlmy się za wszystkich chrześcijan, aby wiara w zmartwychwstanie prowadziła ich do jedności. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.

3. Módlmy się za ochrzczonych dzisiejszej nocy na całym świecie, aby zawsze trwali przy Chrystusie. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.

4. Módlmy się za cierpiących, aby Chrystusowe zwycięstwo nad śmiercią dawało im siły do zmagania się z bólem i cierpieniem. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.

5. Módlmy się za tych, którzy nie wierzą w Chrystusa, aby mogli doświadczyć Jego obecności. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.

6. Módlmy się za nas samych, abyśmy pozwalali Zmartwychwstałemu przemieniać nasze serca. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.

Boże, nasza ucieczko i nadziejo, wysłuchaj próśb zanoszonych w tę Świętą Noc Zmartwychwstania Twego Syna. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Część czwarta:

LITURGIA EUCHARYSTYCZNA

50. Kapłan podchodzi do ołtarza i rozpoczyna, jak zwykle, liturgię eucharystyczną.

51. Wypada, aby chleb i wino przynieśli nowo ochrzczeni.

Śpiew na Przygotowanie darów

774 Wesoły nam dzień dziś nastał (3 zwrotki) 3’04

1. Wesoły nam dzień dziś nastał, * którego z nas każdy żądał; * tego dnia Chrystus zmartwychwstał. * Alleluja, alleluja!

2. Król Niebieski k’nam zawitał, * jako śliczny kwiat zakwitał; * po śmierci się nam pokazał. * Alleluja, alleluja!

3. Piekielne moce zwojował, * nieprzyjaciele podeptał, * nad nędznymi się zmiłował. * Alleluja, alleluja!

768 Wstał Pan Chrystus 1’42

1. Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, * alleluja, alleluja! * Uweselił lud swój mile, * alleluja, alleluja!

2. Nie żałował życia swego, * alleluja, alleluja! * Dla człowieka mizernego, * alleluja, alleluja!

3. Tego dnia wielkanocnego, * alleluja, alleluja! * Chwal każdy Syna Bożego, * alleluja, alleluja!

Przygotowanie Darów

Kapłan stojąc przy ołtarzu bierze patenę z chlebem, unosi ją nieco nad ołtarzem i mówi cicho:

Błogosławiony jesteś, Panie Boże wszechświata, * bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy chleb, * który jest owocem ziemi i pracy rąk ludzkich; * Tobie go przynosimy, * aby stał się dla nas chlebem życia.

Następnie składa patenę z chlebem na korporale.

Jeżeli nie wykonuje się śpiewu, kapłan może odmówić te słowa głośno; wtedy wszyscy odpowiadają:

Błogosławiony jesteś, Boże, teraz i na wieki.

Diakon lub kapłan wlewa wino i nieco wody do kielicha, mówiąc:

Przez to misterium wody i wina * daj nam, Boże, udział w bóstwie Chrystusa, * który przyjął nasze człowieczeństwo.

Potem kapłan bierze kielich, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi cicho:

Błogosławiony jesteś, Panie Boże wszechświata, * bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy wino, * które jest owocem winnego krzewu i pracy rąk ludzkich; * Tobie je przynosimy, * aby stało się dla nas napojem duchowym.

Następnie stawia kielich na korporale.

Jeżeli nie wykonuje się śpiewu, kapłan może odmówić te słowa głośno; na końcu wszyscy odpowiadają:

Błogosławiony jesteś, Boże, teraz i na wieki.

Potem kapłan pochylony mówi cicho:

Przyjmij nas, Panie, stojących przed Tobą * w duchu pokory i z sercem skruszonym; * niech nasza ofiara tak się dzisiaj dokona * przed Tobą, Panie Boże, * aby się Tobie podobała.

Jeżeli okoliczności za tym przemawiają, kapłan okadza dary i ołtarz, po czym diakon lub ministrant może okadzić kapłana i lud.

Kapłan stojąc z boku ołtarza myje ręce mówiąc cicho:

Obmyj mnie, Panie, z mojej winy * i oczyść mnie z grzechu mojego.

Następnie stojąc przed środkiem ołtarza kapłan zwrócony do ludu, rozkładając i składając ręce, mówi:

K. Módlcie się, * aby moją i waszą Ofiarę * przyjął Bóg, Ojciec wszechmogący.

Wszyscy odpowiadają:

W. Niech Pan przyjmie Ofiarę z rąk twoich * na cześć i chwałę swojego imienia, * a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego.

W Mszach koncelebrowanych bez udziału ministrantów i ludu, główny celebrans mówi:

GC Módlmy się, aby Bóg Ojciec wszechmogący * przyjął ofiarę Kościoła na swoją chwałę * i za zbawienie całego świata.

Koncelebransi modlą się przez chwilę w ciszy.

MODLITWA NAD DARAMI

Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami:

Panie, nasz Boże, przyjmij modlitwy i dary Twojego ludu † i spraw, aby Ofiara, która wzięła początek w misterium paschalnym, * stała się dla nas lekarstwem na wieczność. Przez Chrystusa, Pana naszego.

A (AA) po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.

PREFACJE

53. 1 prefacja wielkanocna (zwłaszcza tej nocy), nr 20.

1. PREFACJA WIELKANOCNA 20

Misterium paschalne

Następującą prefację odmawia się w Okresie Wielkanocnym. W Mszy Wigilii Wielkanocnej mówi się: zwłaszcza tej nocy; od dnia Zmartwychwstania przez całą oktawę: zwłaszcza w tym dniu; w następne dni: zwłaszcza w tym czasie.

K. Pan z wami.

W. I z duchem twoim.

K. W górę serca.

W. Wznosimy je do Pana.

K. Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.

W. Godne to i sprawiedliwe.

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Ciebie Panie zawsze sławili, * a zwłaszcza tej nocy, (w tym dniu, w tym czasie) * uroczyściej głosili Twoją chwałę, * gdy Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.

On, bowiem jest prawdziwym Barankiem, * który zgładził grzechy świata. * On przez Swoją śmierć zniweczył śmierć naszą, * i zmartwychwstając przywrócił nam życie.

Dlatego pełnią łask paschalnych * radują się wszystkie ludy na całej ziemi. * Również chóry Aniołów i zastępy Świętych * śpiewają hymn ku Twojej chwale * nieustannie wołając:

12 13 14 15

Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. * Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. * Hosanna na wysokości. * Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. * Hosanna na wysokości.

Albo:

Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis.

MODLITWY EUCHARYSTYCZNE

_______________________________________________

IMIĘ BISKUPA W MODLITWIE EUCHARYSTYCZNEJ

(Według Dekretu Kongregacji Kultu Bożego z 9 października 1972)

W Modlitwach eucharystycznych należy wymienić imię biskupa diecezjalnego. Można wymieniać biskupów pomocniczych. Jeżeli jest ich więcej, wspomina się ich razem, nie wymieniając imion. Używa się następujących formuł:

a) Jeżeli jest jeden biskup pomocniczy: z naszym biskupem N., i z biskupem N..

b) Jeżeli jest kilku biskupów pomocniczych: z naszym biskupem N., i z jego biskupami pomocniczymi.

c) Gdy kapłan odprawia Mszę na obcym terytorium, lecz dla grupy wiernych z własnej diecezji, np. z okazji pielgrzymki, mówi: z naszym biskupem N., i z biskupem Kościoła N..

d) Gdy Mszę odprawia biskup:

– na własnym terytorium może dołączyć biskupa koadiutora lub biskupów pomocniczych, mówiąc: ze mną niegodnym sługą Twoim, z moimi biskupami pomocniczymi;

– poza granicami diecezji może wspomnieć biskupa miejscowego: z bratem moim N., biskupem Kościoła N., i ze mną niegodnym sługą Twoim.

W tekstach Modlitw eucharystycznych umieszczono następujące znaki określające podział modlitw między koncelebransów:

GC – główny celebrans

1K – pierwszy koncelebrans

1K – drugi koncelebrans

WK – wszyscy koncelebransi

– tutaj można wymienić biskupów pomocniczych

– formuły zmienne

– koniec wstawki okolicznościowej

Pierwsza Modlitwa Eucharystyczna czyli Kanon Rzymski

Kapłan z rozłożonymi rękami mówi:

GC Ojcze nieskończenie dobry, * pokornie Cię błagamy przez Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, naszego Pana, *

składa ręce i mówi:

abyś przyjął

robi jeden znak krzyża nad chlebem i kielichem, mówiąc:

i pobłogosławił te święte dary ofiarne. *

rozłożywszy ręce mówi:

Składamy je Tobie przede wszystkim * za Twój święty Kościół powszechny, * razem z Twoim sługą, naszym Papieżem N. * i naszym biskupem N. * oraz wszystkimi, którzy wiernie strzegą * wiary katolickiej i apostolskiej. * Obdarz swój Kościół pokojem i jednością, * otaczaj opieką i rządź nim na całej ziemi.

_______________________________________________

Wspomnienie żyjących

1K Pamiętaj, Boże, o swoich sługach i służebnicach N. i N., *

Kapłan może głośno wymienić tych, za których szczególnie się modli.

i o wszystkich tu zgromadzonych, * których wiara i oddanie są Ci znane.

składa ręce i przez chwilę modli się w ciszy.

_______________________________________________

Wspomnienie we Mszy przy udzielaniu Chrztu

Pamiętaj, Boże, o swoich sługach i służebnicach N. i N., *

(jeżeli okoliczności na to pozwalają, wymienia się imiona chrzestnych)

którzy jako rodzice chrzestni * przedstawili Twoich wybranych do chrztu świętego, * i o wszystkich tu zgromadzonych, * których wiara i oddanie są Ci znane.

Następnie rozłożywszy ręce mówi:

Za nich składamy Tobie tę Ofiarę uwielbienia, * a także oni ją składają * i wznoszą swoje modlitwy ku Tobie, * Bogu wiecznemu, żywemu i prawdziwemu, * za siebie oraz za wszystkich swoich bliskich, * aby dostąpić odkupienia dusz swoich * i osiągnąć zbawienie.

Jeżeli się używa Kanonu rzymskiego, odmawia się modlitwy własne:

_______________________________________________

WSPOMNIENIE TAJEMNICY DNIA

W UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO I PRZEZ OKTAWĘ

Zjednoczeni z całym Kościołem, * uroczyście obchodzimy (świętą noc) święty dzień, * (w której) w którym Najświętsza Maryja Dziewica wydała na świat Zbawiciela,

_______________________________________________

i ze czcią wspominamy najpierw pełną chwały Maryję, zawsze Dziewicę, * Matkę Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa, * a także świętego Józefa, * Oblubieńca Najświętszej Dziewicy, oraz * Twoich świętych Apostołów i Męczenników: * Piotra i Pawła, Andrzeja, * (Jakuba, Jana, Tomasza, * Jakuba, Filipa, Bartłomieja, * Mateusza, Szymona i Tadeusza, * Linusa, Kleta, Klemensa, Sykstusa * Korneliusza Cypriana, Wawrzyńca, Chryzogona, * Jana i Pawła, Kosmę i Damiana) * i wszystkich Twoich Świętych. * Przez ich zasługi i modlitwy * otaczaj nas we wszystkim swoją przemożną opieką. (Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.)

_______________________________________________

Wspomnienie we Mszy obrzędowej

W MSZY WIGILII PASCHALNEJ DO 2 NIEDZIELI WIELKANOCNEJ

GC Boże, przyjmij łaskawie tę Ofiarę * od nas, sług Twoich, * i całego ludu Twego. * Składamy ją Tobie przede wszystkim za tych, * których odrodziłeś z wody i Ducha Świętego, * udzielając im odpuszczenia wszystkich grzechów. * Napełnij nasze życie swoim pokojem, * zachowaj nas od wiecznego potępienia * i dołącz do grona swoich wybranych.

Składa ręce.

(Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.)

_______________________________________________

Trzymając ręce wyciągnięte nad darami, mówi:

H Dzwonki

WK Prosimy Cię, Boże, * uświęć tę Ofiarę pełnią swojego błogosławieństwa, * mocą Twojego Ducha uczyń ją doskonałą i miłą sobie, * aby się stała dla nas Ciałem i Krwią * Twojego umiłowanego Syna, * naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Składa ręce:

W formułach, które następują, słowa Chrystusa należy wymawiać starannie i wyraźnie, bo tego wymaga ich znaczenie

On to w dzień przed męką

bierze chleb, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:

wziął chleb w swoje święte i czcigodne ręce,

podnosi oczy,

podniósł oczy ku niebu, * do Ciebie, Boga, swojego Ojca wszechmogącego, * i dzięki Tobie składając, błogosławił, * łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc:

lekko się pochyla.

BIERZCIE I JEDZCIE Z TEGO WSZYSCY:

TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE,

KTÓRE ZA WAS BĘDZIE WYDANE.

Ukazuje ludowi konsekrowaną hostię, składa ją na patenie i przyklęka

G G3 G4 G5 Gong

H Dzwonki

Następnie mówi:

Podobnie po wieczerzy

Bierze kielich, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:

wziął ten przesławny kielich * w swoje święte i czcigodne ręce, * ponownie dzięki Tobie składając, błogosławił * i podał swoim uczniom, mówiąc:

lekko się pochyla.

BIERZCIE I PIJCIE Z NIEGO WSZYSCY:

TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ NOWEGO I WIECZNEGO PRZYMIERZA,

KTÓRA ZA WAS I ZA WIELU BĘDZIE WYLANA NA ODPUSZCZENIE GRZECHÓW.

TO CZYŃCIE NA MOJĄ PAMIĄTKĘ.

Ukazuje ludowi kielich, stawia go na korporale i przyklęka

G G3 G4 G5 Gong

H Dzwonki

Następnie rozpoczyna jedną z aklamacji:

AKLAMACJA PIERWSZA

GC Oto wielka tajemnica wiary.

Lud odpowiada:

1 W. Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, * wyznajemy Twoje zmartwychwstanie * i oczekujemy Twego przyjścia w chwale.

AKLAMACJA DRUGA

GC Wielka jest tajemnica naszej wiary.

Lud odpowiada:

2 W. Ile razy ten chleb spożywamy * i pijemy z tego kielicha * głosimy śmierć Twoją, Panie, * oczekując Twego przyjścia w chwale.

AKLAMACJA TRZECIA

GC Uwielbiajmy tajemnicę wiary.

Lud odpowiada:

3 W. Panie, Ty nas wybawiłeś * przez krzyż i zmartwychwstanie swoje, * Ty jesteś Zbawicielem świata.

AKLAMACJA CZWARTA

GC Tajemnica wiary.

Lud odpowiada:

4 W. Chrystus umarł, * Chrystus zmartwychwstał, * Chrystus powróci.

Następnie z rozłożonymi rękami kapłan mówi:

WK Boże Ojcze, my, Twoi słudzy, * oraz lud Twój święty, * wspominając błogosławioną mękę, zmartwychwstanie * oraz chwalebne wniebowstąpienie Twojego Syna, * naszego Pana Jezusa Chrystusa, * składamy Twojemu najwyższemu majestatowi * z otrzymanych od Ciebie darów * Ofiarę czystą, świętą i doskonałą, * Chleb święty życia wiecznego * i Kielich wiekuistego zbawienia. * Racz wejrzeć na nie z miłością i łaskawie przyjąć, * podobnie jak przyjąłeś dary swojego sługi, * sprawiedliwego Abla, * i ofiarę naszego Patriarchy Abrahama * oraz tę ofiarę, * którą Ci złożył najwyższy Twój kapłan Melchizedek, * jako zapowiedź Ofiary doskonałej.

Kapłan pochyla się i ze złożonymi rękami mówi:

Pokornie Cię błagamy, wszechmogący Boże, * niech Twój święty Anioł zaniesie tę Ofiarę na ołtarz w niebie * przed oblicze boskiego majestatu Twego, abyśmy przyjmując z tego ołtarza * Najświętsze Ciało i Krew Twojego Syna,

prostuje się i żegna, mówiąc:

otrzymali obfite błogosławieństwo i łaskę.

Składa ręce.

(Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.)

WSPOMNIENIE ZMARŁYCH

Z rozłożonymi rękami mówi:

3K Pamiętaj, Boże, o swoich sługach i służebnicach N. i N., *

Kapłan może głośno wymienić tych, za których szczególnie się modli.

którzy przed nami odeszli ze znakiem wiary * i śpią w pokoju.

Składa ręce i przez chwilę modli się za zmarłych.

Następnie rozłożywszy ręce mówi:

Błagamy Cię, daj tym zmarłym * oraz wszystkim spoczywającym w Chrystusie * udział w Twojej radości, światłości i pokoju.

Składa ręce.

(Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.)

Prawą ręką uderza się w piersi i mówi:

4K Również nam, Twoim grzesznym sługom, *

rozłożywszy ręce mówi:

ufającym w Twoje miłosierdzie, * daj udział we wspólnocie z Twoimi świętymi Apostołami i Męczennikami: * Janem Chrzcicielem, Szczepanem, * Maciejem, Barnabą, * (Ignacym, Aleksandrem * Marcelinem, Piotrem, * Felicytą, Perpetuą, * Agatą, Łucją, * Agnieszką, Cecylią, Anastazją)

_______________________________________________

* i wszystkimi Twoimi Świętymi; * prosimy Cię, dopuść nas do ich grona * nie z powodu naszych zasług, * lecz dzięki Twojemu przebaczeniu.

Składa ręce i mówi:

GC Przez Chrystusa, naszego Pana, * przez którego, Boże, wszystkie te dobra * ustawicznie stwarzasz, uświęcasz, ożywiasz, * błogosławisz i nam ich udzielasz.

Kapłan bierze patenę z hostią oraz kielich i, podnosząc je mówi:

WK Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, * Tobie, Boże, Ojcze wszechmogący, * w jedności Ducha Świętego, * wszelka cześć i chwała, * przez wszystkie wieki wieków.

5 Lud odpowiada: Amen.

Gdy lud odpowiada: Amen, kapłan stawia patenę i kielich na ołtarzu.

Druga Modlitwa Eucharystyczna

Kapłan z rozłożonymi rękami mówi:

GC Zaprawdę, święty jesteś, Boże, * źródło wszelkiej świętości.

_______________________________________________

WSPOMNIENIE TAJEMNICY DNIA

OD MSZY WIGILII PASCHALNEJ DO 2 NIEDZIELI WIELKANOCNEJ

Dlatego stajemy przed Tobą * i zjednoczeni z całym Kościołem, * uroczyście obchodzimy (świętą noc) święty dzień, * Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa. * Przez Niego prosimy Ciebie, wszechmogący Boże:

_______________________________________________

Kapłan składa ręce i trzymając je nad wyciągnięte nad darami, mówi:

H Dzwonki

WK Uświęć te dary * mocą Twojego Ducha

Składa ręce i robi jeden znak krzyża nad chlebem i kielichem, mówiąc:

aby stały się dla nas Ciałem i Krwią * naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Składa ręce.

W formułach, które następują, słowa Chrystusa należy wymawiać starannie i wyraźnie, bo tego wymaga ich znaczenie.

On to, gdy dobrowolnie wydał się na mękę,

Bierze chleb, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:

wziął chleb i dzięki Tobie składając, * łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc:

lekko się pochyla.

BIERZCIE I JEDZCIE Z TEGO WSZYSCY:

TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE,

KTÓRE ZA WAS BĘDZIE WYDANE.

Ukazuje ludowi konsekrowaną hostię, składa ją na patenie i przyklęka.

G G3 G4 G5 Gong

H Dzwonki

Następnie mówi:

Podobnie po wieczerzy

Bierze kielich, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:

wziął kielich * i ponownie dzięki Tobie składając,* podał swoim uczniom, mówiąc:

lekko się pochyla.

BIERZCIE I PIJCIE Z NIEGO WSZYSCY:

TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ NOWEGO I WIECZNEGO PRZYMIERZA,

KTÓRA ZA WAS I ZA WIELU BĘDZIE WYLANA NA ODPUSZCZENIE GRZECHÓW.

TO CZYŃCIE NA MOJĄ PAMIĄTKĘ.

Ukazuje ludowi kielich, stawia go na korporale i przyklęka.

G G3 G4 G5 Gong

H Dzwonki

Następnie rozpoczyna jedną z aklamacji:

AKLAMACJA PIERWSZA

GC Oto wielka tajemnica wiary.

Lud odpowiada:

1 W. Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, * wyznajemy Twoje zmartwychwstanie * i oczekujemy Twego przyjścia w chwale.

AKLAMACJA DRUGA

GC Wielka jest tajemnica naszej wiary.

Lud odpowiada:

2 W. Ile razy ten chleb spożywamy * i pijemy z tego kielicha * głosimy śmierć Twoją, Panie, * oczekując Twego przyjścia w chwale.

AKLAMACJA TRZECIA

GC Uwielbiajmy tajemnicę wiary.

Lud odpowiada:

3 W. Panie, Ty nas wybawiłeś * przez krzyż i zmartwychwstanie swoje, * Ty jesteś Zbawicielem świata.

AKLAMACJA CZWARTA

GC Tajemnica wiary.

Lud odpowiada:

4 W. Chrystus umarł, * Chrystus zmartwychwstał, * Chrystus powróci.

_______________________________________________

Następnie z rozłożonymi rękami kapłan mówi:

GC Wspominając śmierć i zmartwychwstanie Twojego Syna, * ofiarujemy Tobie, Boże, Chleb życia i Kielich zbawienia * i dziękujemy, że nas wybrałeś, * abyśmy stali przed Tobą i Tobie służyli.

Pokornie błagamy, * aby Duch Święty zjednoczył nas wszystkich, * przyjmujących Ciało i Krew Chrystusa.

1K Pamiętaj, Boże, o Twoim Kościele na całej ziemi. * Spraw, aby lud Twój wzrastał w miłości * razem z naszym Papieżem N., * naszym Biskupem N. * oraz całym duchowieństwem.

_______________________________________________

Wspomnienie we Mszy obrzędowej

OD MSZY WIGILII PASCHALNEJ DO 2. NIEDZIELI WIELKANOCNEJ

Pamiętaj, Boże, o tych, * których odrodziłeś z wody i Ducha Świętego, * udzielając im odpuszczenia wszystkich grzechów.

_______________________________________________

W Mszach ofiarowanych za zmarłych można dodać:

2K Pamiętaj o Twoim słudze N., którego * (Twojej służebnicy N., którą) * (dzisiaj) z tego świata wezwałeś do siebie. * Spraw, aby ten, który (ta, która) przez chrzest * został(a) włączony (włączona) w śmierć Twojego Syna, * miał(a) również udział w Jego zmartwychwstaniu.

2K Pamiętaj także o naszych zmarłych braciach i siostrach, * którzy zasnęli z nadzieją zmartwychwstania, * i o wszystkich, którzy w Twojej łasce odeszli z tego świata. * Dopuść ich do oglądania Twojej światłości. * Prosimy Cię, zmiłuj się nad nami wszystkimi * i daj nam udział w życiu wiecznym * z Najświętszą Bogurodzicą Dziewicą Maryją, * ze Świętym Józefem, Jej Oblubieńcem, * ze świętymi Apostołami, * (ze świętym N.)

Wymienia się imię świętego z dnia lub patrona.

_______________________________________________

i wszystkimi świętymi, * którzy w ciągu wieków podobali się Tobie, * abyśmy z nimi wychwalali Ciebie

składa ręce

przez Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Kapłan bierze patenę z hostią oraz kielich i, podnosząc je mówi:

WK Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, * Tobie, Boże, Ojcze wszechmogący, * w jedności Ducha Świętego, * wszelka cześć i chwała, * przez wszystkie wieki wieków.

5 Lud odpowiada: Amen.

Gdy lud odpowiada: Amen, kapłan stawia patenę i kielich na ołtarzu.

Trzecia Modlitwa Eucharystyczna

Kapłan z rozłożonymi rękami mówi:

GC Zaprawdę, święty jesteś, Boże, * i słusznie Cię sławi wszelkie stworzenie, * bo przez Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, naszego Pana, * mocą Ducha Świętego ożywiasz i uświęcasz wszystko * oraz nieustannie gromadzisz lud swój, * aby na całej ziemi * składał Tobie ofiarę czystą.

_______________________________________________

WSPOMNIENIE TAJEMNICY DNIA

OD MSZY WIGILII PASCHALNEJ DO 2 NIEDZIELI WIELKANOCNEJ

Dlatego stajemy przed Tobą * i zjednoczeni z całym Kościołem, * uroczyście obchodzimy (świętą noc) święty dzień, * Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa.

_______________________________________________

Kapłan składa ręce i trzymając je nad wyciągnięte nad darami, mówi:

H Dzwonki

WK Pokornie błagamy Cię, Boże, * uświęć mocą Twojego Ducha te dary, * które przynieśliśmy Tobie,

składa ręce i robi jeden znak krzyża nad chlebem i kielichem, mówiąc:

aby się stały Ciałem i Krwią * Twojego Syna, naszego Pana, Jezusa Chrystusa,

składa ręce

który nam nakazał spełniać to misterium.

W formułach, które następują, słowa Chrystusa należy wymawiać starannie i wyraźnie, bo tego wymaga ich znaczenie

On bowiem tej nocy, której był wydany,

Bierze chleb, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:

wziął chleb i dzięki Tobie składając, błogosławił, * łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc:

lekko się pochyla.

BIERZCIE I JEDZCIE Z TEGO WSZYSCY:

TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE,

KTÓRE ZA WAS BĘDZIE WYDANE.

Ukazuje ludowi konsekrowaną hostię, składa ją na patenie i przyklęka

G G3 G4 G5 Gong

H Dzwonki

Następnie mówi:

Podobnie po wieczerzy

Bierze kielich, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:

wziął kielich * i dzięki Tobie składając, błogosławił * i podał swoim uczniom, mówiąc:

lekko się pochyla

BIERZCIE I PIJCIE Z NIEGO WSZYSCY:

TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ NOWEGO I WIECZNEGO PRZYMIERZA,

KTÓRA ZA WAS I ZA WIELU BĘDZIE WYLANA NA ODPUSZCZENIE GRZECHÓW.

TO CZYŃCIE NA MOJĄ PAMIĄTKĘ.

Ukazuje ludowi kielich, stawia go na korporale i przyklęka

G G3 G4 G5 Gong

H Dzwonki

Następnie rozpoczyna jedną z aklamacji:

AKLAMACJA PIERWSZA

GC Oto wielka tajemnica wiary.

Lud odpowiada:

1 W. Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, * wyznajemy Twoje zmartwychwstanie * i oczekujemy Twego przyjścia w chwale.

AKLAMACJA DRUGA

GC Wielka jest tajemnica naszej wiary.

Lud odpowiada:

2 W. Ile razy ten chleb spożywamy * i pijemy z tego kielicha * głosimy śmierć Twoją, Panie, * oczekując Twego przyjścia w chwale.

AKLAMACJA TRZECIA

GC Uwielbiajmy tajemnicę wiary.

Lud odpowiada:

3 W. Panie, Ty nas wybawiłeś * przez krzyż i zmartwychwstanie swoje, * Ty jesteś Zbawicielem świata.

AKLAMACJA CZWARTA

GC Tajemnica wiary.

Lud odpowiada:

4 W. Chrystus umarł, * Chrystus zmartwychwstał, * Chrystus powróci.

_______________________________________________

Następnie z rozłożonymi rękami kapłan mówi:

WK Wspominając, Boże, * zbawczą mękę Twojego Syna, * jak również cudowne Jego zmartwychwstanie i wniebowstąpienie, * oraz czekając na powtórne Jego przyjście, * składamy Ci wśród dziękczynnych modłów * tę żywą i świętą Ofiarę. Wejrzyj, prosimy, na dar Twojego Kościoła * i przyjmij Ofiarę, przez którą nas pojednałeś ze sobą. * Spraw, abyśmy posileni Ciałem i Krwią Twojego Syna * i napełnieni Duchem Świętym, * stali się jednym ciałem i jedną duszą w Chrystusie.

1K Niech On nas uczyni wiecznym darem dla Ciebie, * abyśmy otrzymali dziedzictwo z Twoimi wybranymi, * przede wszystkim z Najświętszą Dziewicą, Bogurodzicą Maryją, * ze Świętym Józefem Jej Oblubieńcem, * ze świętymi Apostołami i Męczennikami, * (ze świętymi N.)

Wymienia się imię świętego z dnia lub patrona

_______________________________________________

i wszystkimi Świętymi, * którzy nieustannie orędują za nami u Ciebie.

2K Prosimy Cię, Boże, * aby ta Ofiara naszego pojednania z Tobą * sprowadziła na cały świat pokój i zbawienie. * Utwierdź w wierze i miłości Twój Kościół * pielgrzymujący na ziemi; * a więc Twojego sługę, naszego Papieża N., * naszego Biskupa N. , wszystkich biskupów świata, duchowieństwo * i cały lud odkupiony.

_______________________________________________

Wspomnienie we Mszy obrzędowej

OD MSZY WIGILII PASCHALNEJ DO 2. NIEDZIELI WIELKANOCNEJ

Pamiętaj, Boże, o tych, * których odrodziłeś z wody i Ducha Świętego, * udzielając im odpuszczenia wszystkich grzechów.

_______________________________________________

W Mszach ofiarowanych za zmarłych można dodać:

Wysłuchaj łaskawie modlitwy zgromadzonych tutaj wiernych, * którzy z Twojej łaski stoją przed Tobą. * W miłosierdziu swoim, o dobry Ojcze, * zjednocz ze sobą wszystkie swoje dzieci * rozproszone po całym świecie.

Przyjmij do swojego Królestwa naszych zmarłych braci i siostry * oraz wszystkich, którzy w Twojej łasce odeszli z tego świata. * Ufamy, że razem z nimi będziemy się tam wiecznie radować Twoją chwałą,

Składa ręce

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, * przez którego obdarzasz świat wszelkimi dobrami.

Jeżeli tej Modlitwy eucharystycznej używa się w Mszach ofiarowanych za zmarłych, można ostatnią część modlitwy wstawienniczej zmienić następująco:

_______________________________________________

Wspomnienie zmarłych

Pamiętaj o Twoim słudze N., * którego (Twojej służebnicy N., którą) (dzisiaj) z tego świata wezwałeś do siebie. * Spraw, aby ten, który (ta, która) przez chrzest * został(a) włączony(a) w śmierć Twojego Syna, * miał(a) również udział w Jego zmartwychwstaniu, * gdy wskrzesi ciała zmarłych z prochu ziemi * i upodobni nasze ciało, podległe zniszczeniu, * do swojego ciała uwielbionego. * Przyjmij również do swojego Królestwa * naszych zmarłych braci i siostry * oraz wszystkich, którzy w Twojej łasce odeszli z tego świata. * Ufamy, że razem z nimi będziemy się tam wiecznie radować Twoją chwałą, * gdy otrzesz z naszych oczu wszelką łzę, * bo widząc Ciebie, Boże, jaki jesteś, * przez wszystkie wieki będziemy do Ciebie podobni * i chwalić Cię będziemy bez końca

Składa ręce

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, * przez którego obdarzasz świat wszelkimi dobrami.

_______________________________________________

Kapłan bierze patenę z hostią oraz kielich i, podnosząc je mówi:

WK Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, * Tobie, Boże, Ojcze wszechmogący, * w jedności Ducha Świętego, * wszelka cześć i chwała, * przez wszystkie wieki wieków.

5 Lud odpowiada: Amen.

Gdy lud odpowiada: Amen, kapłan stawia patenę i kielich na ołtarzu.

OBRZĘDY KOMUNII

Kapłan ze złożonymi rękami mówi:

Pouczeni przez Zbawiciela i posłuszni Jego słowom, ośmielamy się mówić:

_______________________________________________

INNE WPROWADZENIA DO WYBORU

W OKRESIE WIELKANOCNYM

Nazywamy się dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy, dlatego ośmielamy się mówić:

W OKRESIE ZWYKŁYM

Módlmy się do Ojca niebieskiego, jak nas nauczył Jezus Chrystus:

Albo:

Otrzymaliśmy Ducha Świętego, który nas uczynił dziećmi Bożymi, dlatego ośmielamy się mówić:

PRZY CHRZCIE DZIECI

Nowo ochrzczone dzieci będą Pana Boga nazywać Ojcem. W ich imieniu módlmy się tak, jak nas nauczył Pan Jezus:

_______________________________________________

Kapłan rozkłada ręce i razem z ludem mówi dalej:

6 Ojcze nasz, któryś jest w niebie: * święć się imię Twoje, * przyjdź Królestwo Twoje, * bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. * Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. * I odpuść nam nasze winy, * jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. * I nie wódź nas na pokuszenie, * ale nas zbaw ode złego.

Z rozłożonymi rękami kapłan mówi dalej:

Wybaw nas, Panie, od zła wszelkiego * i obdarz nasze czasy pokojem. * Wspomóż nas w swoim miłosierdziu, * abyśmy zawsze wolni od grzechu * i bezpieczni od wszelkiego zamętu, * pełni nadziei oczekiwali * przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.

Kapłan składa ręce. Lud kończy modlitwę odpowiadając:

7 Bo Twoje jest królestwo i potęga, i chwała na wieki.

Kapłan z rozłożonymi rękami mówi głośno:

Panie Jezu Chryste, * Ty powiedziałeś swoim Apostołom: * Pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję.

_______________________________________________

WSTĘP MODLITWY MOŻNA DOSTOSOWAĆ DO OKRESU LITURGICZNEGO:

W OKRESIE WIELKANOCNYM

Panie Jezu Chryste, * w dniu zmartwychwstania pozdrowiłeś uczniów słowami: * Pokój wam.

_______________________________________________

Prosimy Cię, nie zważaj na grzechy nasze, * lecz na wiarę swojego Kościoła * i zgodnie z Twoją wolą * napełniaj go pokojem i doprowadź do pełnej jedności.

Składa ręce.

Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Lud odpowiada:

A (AA) Amen.

Kapłan rozkładając i składając ręce, mówi:

Pokój Pański niech zawsze będzie z wami.

Lud odpowiada:

8 I z duchem twoim.

Następnie, jeżeli okoliczności za tym przemawiają, diakon lub kapłan mówi:

Przekażcie sobie znak pokoju.

Wszyscy według miejscowego zwyczaju okazują sobie wzajemnie po kój i miłość; kapłan przekazuje znak pokoju diakonowi lub ministrantowi.

Następnie bierze hostię, łamie ją nad pateną i cząstkę wpuszcza do kielicha, mówiąc cicho:

Ciało i Krew naszego Pana Jezusa Chrystusa, * które łączymy i będziemy przyjmować, * niech nam pomogą osiągnąć życie wieczne.

W tym czasie śpiewa się lub mówi:

40 41 42 43 44

42 Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, obdarz nas pokojem.

Jeżeli łamanie chleba trwa dłużej, można ten śpiew wielokrotnie powtórzyć. Przy ostatnim powtórzeniu mówi się: obdarz nas pokojem.

Następnie kapłan ze złożonymi rękami mówi cicho:

Panie Jezu Chryste, Synu Boga Żywego, * Ty z woli Ojca, * za współdziałaniem Ducha Świętego, * przez swoją śmierć dałeś życie światu, * wybaw mnie przez najświętsze Ciało i Krew Twoją * od wszystkich nieprawości moich i od wszelkiego zła; * spraw także, * abym zawsze zachowywał Twoje przykazania * i nie dozwól mi nigdy odłączyć się od Ciebie.

Albo:

Panie Jezu Chryste, * niech przyjęcie Ciała i Krwi Twojej * nie ściągnie na mnie wyroku potępienia, * lecz dzięki Twemu miłosierdziu niech mnie chroni * oraz skutecznie leczy moją duszę i ciało.

Kapłan przyklęka,

H dzwonki

bierze hostię i trzymając ją nieco podniesioną nad pateną, zwrócony do ludu, głośno mówi:

Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata. *

Błogosławieni, którzy zostali wezwani na Jego ucztę.

Razem z ludem jeden raz dodaje:

Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, * ale powiedz tylko słowo, * a będzie uzdrowiona dusza moja.

Kapłan zwrócony do ołtarza mówi cicho:

Ciało Chrystusa niech mnie strzeże na życie wieczne.

Ze czcią przyjmuje Ciało Chrystusa.

Następnie bierze kielich i mówi cicho:

Krew Chrystusa niech mnie strzeże na życie wieczne.

Ze czcią przyjmuje Krew Chrystusa.

Następnie kapłan bierze patenę lub puszkę, podchodzi do przystępujących do Komunii i każdemu ukazuje hostię, mówiąc:

Ciało Chrystusa

Przystępujący do Komunii odpowiada:

Amen.

W ten sam sposób postępuje diakon, jeżeli rozdaje Komunię świętą.

Jeżeli są wierni, którzy mają otrzymać Komunię pod obiema postaciami, zachowuje się obrzęd opisany w Ogólnym wprowadzeniu.

Gdy kapłan przyjmuje Ciało Pańskie, rozpoczyna się śpiew na Komunię. Jeżeli się nie śpiewa podczas Komunii, wierni albo lektor recytują antyfonę podaną w mszale. Jeżeli tego nie czynią, antyfonę odczytuje kapłan po przyjęciu Komunii, a przed rozdzieleniem jej wiernym. Może to zrobić także po udzieleniu Komunii wiernym.

Po ukończeniu rozdawania Komunii kapłan, diakon lub akolita oczyszcza patenę nad kielichem i sam kielich. Podczas oczyszczania pateny i kielicha mówi on cicho:

Panie, daj nam czystym sercem przyjąć to, * co spożyliśmy ustami, * i dar otrzymany w doczesności * niech się stanie dla nas * lekarstwem na życie wieczne.

Oczyszczone naczynia eucharystyczne ministrant zanosi na stół. Jeżeli naczyń jest wiele, można je zostawić na korporale na ołtarzu lub na stole i dokonać puryfikacji po Mszy. Potem kapłan może wrócić na miejsce przewodniczenia.

Śpiew na Komunię

527 Panie, pragnienia ludzkich serc 3’14

Ref. Panie, pragnienia ludzkich serc, * Ty zaspokoisz sam. * Przyjdź, Chlebie Żywy, Zbawco nasz, * Pszeniczny Darze, przyjdź!

1. Jak pasterz woła owce swe, * I znają jego głos, * Tak wzywasz nas, rodzinę swą, * Za Tobą chcemy iść.

Ref. Panie, pragnienia ludzkich serc, * Ty zaspokoisz sam.

Przyjdź, Chlebie Żywy, Zbawco nasz, * Pszeniczny Darze, przyjdź!

2. Z radością więc śpiewamy Ci * Ten dziękczynienia hymn. * Godnymi czynisz dzisiaj nas * Niebieski dzielić Chleb.

Ref. Panie, pragnienia ludzkich serc, * Ty zaspokoisz sam. * Przyjdź, Chlebie Żywy, Zbawco nasz, * Pszeniczny Darze, przyjdź!

3. Ty, Panie, dajesz siebie nam, * By naszym życiem być. * Jak braciom służyć, naucz, * Jak miłością, prawdą żyć.

Ref. Panie, pragnienia ludzkich serc, * Ty zaspokoisz sam. * Przyjdź, Chlebie Żywy, Zbawco nasz, * Pszeniczny Darze, przyjdź!

770 O dniu radosny 1’39

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

1. O dniu radosny, pełen chwał! * Dziś Jezus Chrystus z grobu wstał, * nam zmartwychwstania przykład dał. * Alleluja!

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

2. Cieszymy się, bo tak chce Pan, * za winy nasze okup dan, * skończony już niewoli stan. Alleluja.

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

3. W ten święty łask i chwały dzień * niech płynie zew radosnych pień, * iż serca ujrzą chwały cień. Alleluja.

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

762 Oto są baranki młode 2’23

Ref. Oto są baranki młode, * oto ci, co zawołali alleluja! * Dopiero przyszli do zdrojów, * światłością się napełnili, * Alleluja, alleluja!

1. Na Baranka Pańskich godach, * W szat świątecznych czystej bieli, * Po krwawego morza wodach * Nieśmy Panu pieśń weseli.

2. W swej miłości wiekuistej * On nas swoją Krwią częstuje, * Nam też Ciało swe przeczyste * Chrystus kapłan ofiaruje.

3. Na drzwi świętą Krwią skropione * Anioł mściciel z lękiem wziera, * Pędzi morze rozdzielone, * Wrogów w nurtach swych pożera.

766 Chrystus zmartwychwstan jest 2’07

1. Chrystus zmartwychwstał jest, * nam na przykład dan jest, * iż mamy zmartwychpowstać, * z Panem Bogiem królować. * Alleluja!

2. Leżał trzy dni w grobie, * dał bok przebić sobie, * bok, ręce, nogi obie, * na zbawienie tobie. * Alleluja!

3. Trzy Maryje poszły, * drogie maści niosły, * chciały Chrysta pomazać, * Jemu cześć i chwałę dać. * Alleluja!

4. Gdy na drodze były, * tak sobie mówiły: * Jest tam kamień niemały, * a któż nam go odwali? * Alleluja!

54. ANTYFONA NA KOMUNIĘ por. 1 Kor 5, 7-8

Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha, * obchodźmy nasze święto w szczerej radości. * Alleluja.

Propozycje śpiewów na Uwielbienie

510 Jesteś Panie winnym krzewem 2’04

1. Jesteś, Panie, winnym krzewem, * A my jego latorośle, * Moc czerpiemy tylko z Ciebie, * Ty w nas żyjesz swą miłością.

Ref. Panie, Panie, naucz nas w miłości Twojej trwać /2x

2. Cóż trwałego poza Tobą, * człowiek zdziała sam ze siebie, * Któż potrafi własne dobro * oblec w kształty nieśmiertelne.

3. Ty przyjaźnią nas ogarniasz * tak wspaniałą i szeroką, * Że wyzwala pełną radość, * w sercu, które Ciebie kocha.

4. Wejdź, o Jezu, w nasze życie, * głębią łaski, mocą słowa, * Byśmy mogli owoc przynieść * cześć i chwałę Ojcu oddać.

211 Dziękujemy Ci Ojcze nasz 2’40

1. Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, * za święty, winny szczep Dawida, * który nam poznać dałeś * przez Jezusa, Syna Twego.

Refren: Tobie chwała na wieki.

2. Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, * za święte imię Twoje, * któremu zgotowałeś * mieszkanie w sercach naszych.

Refren: Tobie chwała na wieki.

3. Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, * za wiarę i nieśmiertelność, * którą nam poznać dałeś, * przez Jezusa, Syna Twego.

Refren: Tobie chwała na wieki.

4. Ty, o Panie Wszechmocny, * stworzyłeś wszystko dla imienia swego, * pokarm i napój dałeś * ludziom na pożywienie.

Refren: Tobie chwała na wieki.

7. Pomnij, Panie, na Twój Kościół * i wybaw go od wszelkiego złego, * i doprowadź go w miłości swojej * do Królestwa Twego.

Refren: Tobie chwała na wieki.

8. Niechaj przyjdzie Twa łaska * i niech przeminie ten świat, * kto święty, niech przystąpi, * kto nim nie jest, niech czyni pokutę.

Refren: Tobie chwała na wieki.

55. MODLITWA PO KOMUNII

MODLITWA PO KOMUNII

Jeżeli poprzednio nie było milczenia, wszyscy razem z kapłanem modlą się przez jakiś czas w milczeniu. Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami:

Wszechmogący Boże, tchnij w nas Ducha Twojej miłości † i w swojej dobroci zjednocz wszystkich, * których posiliłeś wielkanocnym sakramentem. Przez Chrystusa, Pana naszego.

A (AA) po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

Kapłan może udzielić uroczystego błogosławieństwa na zakończenie Mszy, liturgii słowa, godziny kanonicznej albo na zakończenie obrzędów sakramentów. Diakon, albo, jeżeli go nie ma, sam kapłan, może skierować do wiernych wezwanie: Pochylcie głowy na błogosławieństwo, lub podobne. Następnie kapłan wyciąga ręce nad ludem i odmawia formuły błogosławieństwa, a wszyscy odpowiadają: Amen. Następuje formuła odesłania wiernych.

I. Na okresy Roku Liturgicznego

6. Na Wigilię Wielkanocną i w Dniu Wielkanocy

K. Pan z wami.

B W. I z duchem Twoim.

D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

K. Niech w uroczystość wielkanocną błogosławi was Bóg wszechmogący * i zachowa was od wszelkiego grzechu.

A (AA) W. Amen.

K. Bóg, który przez zmartwychwstanie swojego Syna odrodził was do życia wiecznego, * niech da wam udział w Jego chwale.

A (AA) W. Amen.

K. Nasz Zbawiciel przez dni swojej męki doprowadził nas do wielkanocnej radości, * niech sprawi abyście obchodzili nieprzemijające święta w radości wiecznej.

A (AA) W. Amen.

K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: * Ojciec i Syn i Duch Święty.

A (AA) W. Amen.

56. Na zakończenie Mszy św. diakon lub kapłan odsyła lud słowami:

K. Idźcie w pokoju Chrystusa. Alleluja, alleluja.

19 W. Bogu niech będą dzięki. Alleluja, alleluja.

Obrzędy zakończenia opuszcza się, jeżeli następuje procesja.

Procesja rezurekcyjna

KOMENTARZ Paulina SZACHNOWSKA

Wigilię Paschalną kończy procesja rezurekcyjna nocą, która jest uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa Pana i wezwaniem nas wszystkich wraz z całym stworzeniem do udziału w triumfie Zmartwychwstałego.

Dlatego na czele procesji strażacy poniosą figurę Jezusa Zmartwychwstałego i Paschał. A my podążając za Jezusem Eucharystycznym, wpatrujmy się w rozpromienione oblicze chwalebnego Pana. Niech Jego światło na stałe pozostanie w naszym życiu i sercach.

57. Procesja rezurekcyjna jest uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego.

58. Zależnie od tradycji i warunków miejscowych procesję rezurekcyjną można odprawić po Wigilii Paschalnej albo rano przed pierwszą Mszą św. Kapłani, którzy koncelebrują Mszę św., są ubrani w ornaty. Inni mogą włożyć białe kapy. Diakoni mogą włożyć białe dalmatyki.

Procesja rezurekcyjna po Wigilii Paschalnej

59. Jeżeli procesję odprawia się po Wigilii Paschalnej, na końcu Mszy opuszcza się pozdrowienie, błogosławieństwo i formułę pożegnania wiernych. Bezpośrednio po modlitwie po Komunii, duchowieństwo i ministranci udają się do Grobu Pańskiego.

60. Diakon lub kapłan wystawia Najświętszy Sakrament, po czym celebrans okadza Go.

61. Wykonuje się uroczysty śpiew na cześć Chrystusa Zmartwychwstałego. Kapłan poucza wiernych o znaczeniu procesji tymi lub podobnymi słowami:

W czasie Wigilii Wielkanocnej usłyszeliśmy wezwanie: „Weselcie się, zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się, słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy tak wielki Król odnosi zwycięstwo! Raduj się, ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem, bo jesteś wolna od mroku, co świat okrywa! Niech ta świątynia zabrzmi potężnym śpiewem całego ludu!” Posłuszni temu wezwaniu pójdziemy w uroczystej procesji za Chrystusem Zmartwychwstałym, aby wyznać naszą wiarę w Jego zwycięstwo nad śmiercią i szatanem. Zmartwychwstałemu Chrystusowi, obecnemu wśród nas w Najświętszym Sakramencie, będziemy dziękować za to, że otworzył wierzącym Królestwo niebios.

62. Kapłan otrzymuje welon naramienny, bierze monstrancję i wyrusza procesja ze śpiewem: Wesoły nam dzień lub Chrystus zmartwychwstan jest.

773 Wesoły nam dzień dziś nastał (6 zwrotek) 6’01

1. Wesoły nam dzień dziś nastał, * którego z nas każdy żądał; * tego dnia Chrystus zmartwychwstał. * Alleluja, alleluja!

2. Król Niebieski k’nam zawitał, * jako śliczny kwiat zakwitał; * po śmierci się nam pokazał. * Alleluja, alleluja!

3. Piekielne moce zwojował, * nieprzyjaciele podeptał, * nad nędznymi się zmiłował. * Alleluja, alleluja!

4. Do trzeciego dnia tam mieszkał, * ojce święte tam pocieszał, * potem iść za sobą kazał. * Alleluja, alleluja!

5. Którzy w otchłaniach mieszkali, * płaczliwie tam zawołali, * gdy Zbawiciela ujrzeli. * Alleluja, alleluja!

6. „Zawitaj, przybywający, * Boży Synu Wszechmogący, * wybaw nas z piekielnej mocy!” * Alleluja, alleluja!

766 Chrystus zmartwychwstan jest 2’07

1. Chrystus zmartwychwstał jest, * nam na przykład dan jest, * iż mamy zmartwychpowstać, * z Panem Bogiem królować. * Alleluja!

2. Leżał trzy dni w grobie, * dał bok przebić sobie, * bok, ręce, nogi obie, * na zbawienie tobie. * Alleluja!

3. Trzy Maryje poszły, * drogie maści niosły, * chciały Chrysta pomazać, * Jemu cześć i chwałę dać. * Alleluja!

4. Gdy na drodze były, * tak sobie mówiły: * Jest tam kamień niemały, * a któż nam go odwali? * Alleluja!

765 Zwycięzca śmierci 3’47

1. Zwycięzca śmierci piekła i szatana * Wychodzi z grobu dnia trzeciego z rana * Naród niewierny trwoży się przestrasza * Na cud Jonasza – Alleluja! * Naród niewierny trwoży się przestrasza * Na cud Jonasza – Alleluja!

2. Ziemia się trzęsie, straż się grobu miesza, * Anioł zstępuje, niewiasty pociesza. * Patrzcie mówi im, grób ten próżny został, * Pan z martwych powstał”. Alleluja! * Patrzcie mówi im, grób ten próżny został, * Pan z martwych powstał”. Alleluja!

3. Ustąpcie od nas, smutki i trosk żale, * Gdy Pan Zbawiciel triumfuje w chwale. * Ojcu swojemu już uczynił zadość, * Nam niesie radość. Alleluja! * Ojcu swojemu już uczynił zadość, * Nam niesie radość. Alleluja!

769 Otrzyjcie już łzy 2’32

1. Otrzyjcie już łzy, płaczący, * żale z serca wyzujcie. * Wszyscy w Chrystusa wierzący * weselcie się, radujcie, * bo zmartwychwstał samowładnie, * jak przepowiedział dokładnie. * Alleluja, alleluja; * niechaj zabrzmi: Alleluja! * bo zmartwychwstał samowładnie, * jak przepowiedział dokładnie. * Alleluja, alleluja; * niechaj zabrzmi: Alleluja!

2. Darmo kamień wagi wielkiej * Żydzi na grób wtoczyli, * darmo dla pewności wszelkiej * zbrojnej straży użyli. * Na nic straż, pieczęć i skała * nad grobem Pana się zdała. * Alleluja, alleluja; * niechaj zabrzmi: Alleluja! * Na nic straż, pieczęć i skała * nad grobem Pana się zdała. * Alleluja, alleluja; * niechaj zabrzmi: Alleluja!

763 Zmartwychwstał Pan 3’27

Ref. Zmartwychwstał Pan, zmartwychwstał Pan, * Zmartwychwstał Pan, Alleluja.

1. O śmierci, gdzie jesteś o śmierci? * Gdzie jest moja śmierć? * Gdzie jest jej zwycięstwo? * Zmartwychwstał Pan…

2. Radujmy się, radujmy się bracia, * Jeśli dzisiaj się miłujemy, * To dlatego, że On zmartwychwstał. * Zmartwychwstał Pan…

3. Dzięki niech będą Ojcu, * Który nas prowadzi do Królestwa, * Gdzie się miłością żyje. * Zmartwychwstał Pan…

4. Jeśli z Nim umieramy, * Z Nim też żyć będziemy, * Z Nim śpiewać będziemy, Alleluja. * Zmartwychwstał Pan.

767 Nie zna śmierci Pan żywota 1’29

1. Nie zna śmierci Pan żywota, * chociaż przeszedł przez je wrota; * rozerwała grobu pęta * ręka święta. Alleluja! * rozerwała grobu pęta * ręka święta. Alleluja!

2. Twój, Adamie, dług spłacony, * okup ludzki dokończony; * wejdziesz w niebo z szczęśliwymi * dziećmi twymi. Alleluja! * wejdziesz w niebo z szczęśliwymi * dziećmi twymi. Alleluja!

770 O dniu radosny 1’39

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

1. O dniu radosny, pełen chwał! * Dziś Jezus Chrystus z grobu wstał, * nam zmartwychwstania przykład dał. * Alleluja!

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

2. Cieszymy się, bo tak chce Pan, * za winy nasze okup dan, * skończony już niewoli stan. Alleluja.

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

3. W ten święty łask i chwały dzień * niech płynie zew radosnych pień, * iż serca ujrzą chwały cień. Alleluja.

Ref. Alleluja, alleluja, alleluja!

768 Wstał Pan Chrystus 1’42

1. Wstał Pan Chrystus z martwych ninie, * alleluja, alleluja! * Uweselił lud swój mile, * alleluja, alleluja!

2. Nie żałował życia swego, * alleluja, alleluja! * Dla człowieka mizernego, * alleluja, alleluja!

3. Tego dnia wielkanocnego, * alleluja, alleluja! * Chwal każdy Syna Bożego, * alleluja, alleluja!

775 Alleluja Miłość Twa 3’08

Ref. Alleluja Miłość Twam * jak blask słońca nad nami wciąż trwa. * Alleluja niech biją dziś dzwony * Niech wielbi Cię cały świat. Alleluja.

1. Alleluja nuci świat * Alleluja miłości to znak * Alleluja niech miłość nad nami * złotymi strunami gra Alleluja.

Ref. Alleluja Miłość Twa, * jak blask słońca nad nami wciąż trwa. * Alleluja niech biją dziś dzwony * niech wielbi Cię cały świat Alleluja.

2. Alleluja płynie pieśń * Alleluja ku niebu ją nieś * tam gdzie słońce tam gdzie wiatr * gdzie radośnie śpiewa ptak * prostą nuci pieśń Alleluja.

777 Alleluja biją dzwony 1’25

1. Alleluja! Biją dzwony, * głosząc w świata wszystkie strony, * że zmartwychwstał Pan.

Refren: Alleluja, alleluja, alleluja.

2. Biją długo i radośnie, * że aż w piersiach serce rośnie, * tryumf prawdzie dan. Ref.

3. W majestacie Boskiej chwały * idzie Chrystus Zmartwychwstały * między uczniów swych. Ref.

4. Dzień wesoły nam dziś nastał, * Pan po męce zmartwychpowstał, * płynie pieśni ton: Ref.

5. Każda dusza rozśpiewana * wielbi głośno swego Pana, * a wtóruje dzwon! Ref.

775 Alleluja Miłość Twa 3’08

Ref. Alleluja Miłość Twam * jak blask słońca nad nami wciąż trwa. * Alleluja niech biją dziś dzwony * Niech wielbi Cię cały świat. Alleluja.

1. Alleluja nuci świat * Alleluja miłości to znak * Alleluja niech miłość nad nami * złotymi strunami gra Alleluja.

Ref. Alleluja Miłość Twa, * jak blask słońca nad nami wciąż trwa. * Alleluja niech biją dziś dzwony * niech wielbi Cię cały świat Alleluja.

2. Alleluja płynie pieśń * Alleluja ku niebu ją nieś * tam gdzie słońce tam gdzie wiatr * gdzie radośnie śpiewa ptak * prostą nuci pieśń Alleluja.

63. Na początku procesji niesie się krzyż procesyjny, przyozdobiony czerwoną stułą, oraz figurę Zmartwychwstałego. Jeśli to możliwe, procesja wychodzi na zewnątrz i okrąża kościół raz lub trzy razy. Po powrocie procesji do głównego ołtarza, krzyż i figurę ustawia się obok ołtarza. Kapłan intonuje hymn Ciebie, Boga, wysławiamy.

206 Ciebie Boga wysławiamy 5’14

1. Ciebie, Boga, wysławiamy, * Tobie, Panu, wieczna chwała. * Ciebie, Ojca, niebios bramy, * Ciebie wielbi ziemia cała.

2. Tobie wszyscy Aniołowie, * Tobie Moce i niebiosy, * Cheruby, Serafinowie * ślą wieczystej pieśni głosy:

3. Święty, Święty nad Świętymi * Bóg Zastępów, Król łaskawy, * Pełne niebo z kręgiem ziemi * majestatu Twojej sławy.

4. Apostołów Tobie rzesza, * chór Proroków pełen chwały, * Tobie hołdy nieść pośpiesza * Męczenników orszak biały.

5. Ciebie poprzez okrąg ziemi * z głębi serca, ile zdoła, * Głosy ludów zgodzonymi * wielbi święta pieśń Kościoła.

6. Niezmierzonej Ojca chwały, * Syna, Słowo wiekuiste, * Z Duchem, wszechświat wielbi cały: * Królem chwały Tyś, o Chryste!

7. Tyś Rodzica Syn z wiek wieka. * By świat zbawić swoim zgonem, * Przyoblókłszy się w człowieka, * nie wzgardziłeś Panny łonem.

8. Tyś pokruszył śmierci wrota, * starł jej oścień w męki dobie * I rajskiego kraj żywota * otworzyłeś wiernym sobie.

9. Po prawicy siedzisz Boga, * w chwale Ojca, Syn Jedyny, * Lecz gdy zabrzmi trąba sroga, * przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.

10. Prosim, słudzy łask niegodni, * wspomóż, obmyj grzech, co plami, * Gdyś odkupił nas od zbrodni * drogiej swojej Krwi strugami.

11. Ze świętymi w blaskach mocy * wiecznej chwały zlej nam zdroje, * Zbaw, o Panie, lud sierocy, * błogosław dziedzictwo swoje!

12. Rządź je, broń po wszystkie lata, * prowadź w niebios błogie bramy. * My w dzień każdy, Władco świata, * Imię Twoje wysławiamy.

13. Po wiek wieków nie ustanie * pieśń, co sławi Twoje czyny. * O, w dniu onym racz nas, Panie, * od wszelakiej ustrzec winy.

14. Zjaw swą litość w życiu całym * tym, co żebrzą Twej opieki; * W Tobie, Panie, zaufałem, * nie zawstydzę się na wieki.

Po ukończeniu hymnu śpiewa się:

K. Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja.

W. Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja. Następnie kapłan odmawia modlitwę:

Módlmy się.

Boże, Ty przez wielkanocną ofiarę Chrystusa dałeś swojemu ludowi zbawienie, † udzielaj mu obficie Twoich darów, * aby osiągnął pełną wolność i posiadł radość życia wiecznego, której pozwalasz mu kosztować na ziemi. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

64. Kapłan błogosławi wiernych Najświętszym Sakramentem i chowa Go do tabernakulum. Na zakończenie śpiewa się wielkanocną antyfonę do Najświętszej Maryi Panny.

Śpiew na Zakończenie

655 Wesel się Królowo miła

1. Wesel się, Królowo miła, * bo Ten, któregoś zrodziła, * zmartwychwstał Pan nad panami; * módl się do Niego za nami! * Alleluja, alleluja!

2. Ciesz się i wesel się w niebie, * proś Go za nami w potrzebie, * byśmy się też tam dostali * i na wiek wieków śpiewali: * Alleluja, alleluja!

Procesja rezurekcyjna rano

65. Jeżeli procesja rezurekcyjna odbywa się rano, po Wigilii Paschalnej można wystawić Najświętszy Sakrament na całą noc albo na kilka godzin wieczornych i porannych przed procesją. Po Wigilii Paschalnej Najświętszy Sakrament wystawia się w monstrancji nie okrytej welonem.

W czasie adoracji nie należy już śpiewać pieśni ku czci Męki Pańskiej. Można adorować w ciszy albo śpiewać pieśni wielkanocne i eucharystyczne. Można również odmawiać chwalebną część różańca.

66. O oznaczonej godzinie kapłan, duchowieństwo i ministranci udają się do Grobu Pańskiego. W tym czasie chór lub wierni mogą śpiewać antyfonę na wejście:

Chrystus prawdziwie zmartwychwstał. Alleluja. * Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki. Alleluja.

Można wykonać inny uroczysty śpiew na cześć Chrystusa Zmartwychwstałego.

67. Po przybyciu do Grobu Pańskiego, kapłan przez krótką chwilę adoruje Najświętszy Sakrament a następnie okadza Go.

68. Kapłan poucza wiernych o znaczeniu procesji jak w nr 61.

69. Kapłan otrzymuje welon naramienny, bierze monstrancję i wyrusza procesja ze śpiewem Wesoły nam dzień lub Chrystus zmartwychwstan jest.

70. Na początku procesji niesie się krzyż procesyjny ozdobiony czerwoną stułą oraz figurę Zmartwychwstałego. Jeżeli to możliwe, procesja wychodzi na zewnątrz kościoła i okrąża go raz lub trzy razy.

71. Gdy procesja wróci do głównego ołtarza, krzyż procesyjny i figurę Zmartwychwstałego ustawia się obok ołtarza. Kapłan stawia monstrancję na ołtarzu i klęka na stopniach. Gdy wierni wejdą do kościoła, śpiewa się Przez Twoje święte zmartwychwstanie, a jeżeli ta pieśń nie jest znana: Przed tak wielkim Sakramentem. W tym czasie celebrans okadza Najświętszy Sakrament.

Następnie śpiewa się:

K. Niebo i ziemia się cieszą. Alleluja.

W. Ze zmartwychwstania Twojego, Chryste. Alleluja.

Następnie kapłan odmawia modlitwę:

Módlmy się.

W. Amen.

72. Kapłan błogosławi wiernych Najświętszym Sakramentem, a następnie chowa Go do tabernakulum.

73. W Mszy św. odprawianej bezpośrednio po procesji rezurekcyjnej opuszcza się śpiew na wejście, akt pokuty i „Panie, zmiłuj się nad nami”. Kapłan udaje się na miejsce przewodniczenia i wprowadza wiernych do Mszy tymi lub podobnymi słowami:

W drugiej Mszy Niedzieli Zmartwychwstania dziękujemy Bogu za nowe życie, którego źródłem jest zmartwychwstanie Chrystusa, naszego Zbawiciela. Razem z całym Kościołem śpiewajmy hymn uwielbienia.

Śpiewa się hymn: Chwała na wysokości Bogu. W czasie hymnu mogą bić dzwony.

74. Po rozdaniu Komunii wiernym śpiewa się hymn: Ciebie, Boga, wysławiamy. Po hymnie następuje modlitwa po Komunii, błogosławieństwo i pożegnanie wiernych.