Teksty Mszy św.
MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ
WIELKI CZWARTEK
GH DZWONY
Zgodnie z najdawniejszą tradycją Kościoła, w dniu dzisiejszym nie wolno odprawiać Mszy świętych bez udziału ludu. W
godzinach wieczornych, w porze najbardziej odpowiedniej, odprawia się Mszę Wieczerzy Pańskiej, z pełnym uczestnictwem
całej miejscowej wspólnoty; podczas tej Mszy św. wszyscy kapłani i posługujący wypełniają właściwe sobie funkcje.
Kapłani, którzy koncelebrowali Mszę z poświęceniem krzyżma lub odprawiali już Mszę ze względu na pożytek wiernych,
mogą powtórnie koncelebrować Mszę wieczorną.
Jeśli domaga się tego potrzeba duszpasterska, ordynariusz miejscowy może pozwolić na odprawienie w porze wieczornej
drugiej Mszy św. w kościołach i w kaplicach publicznych lub półpublicznych; w razie konieczności może pozwolić na
odprawienie Mszy w godzinach porannych, lecz tylko dla tych wiernych, którzy w żaden sposób nie mogą wziąć udziału w
głównej Mszy wieczornej.
Komunii świętej można udzielać wiernym tylko podczas Mszy św., natomiast chorym wolno ją zanieść o każdej porze dnia.
Należy im przypomnieć ustanowienie Najświętszego Sakramentu i zachęcić do duchowej łączności z wieczorną Mszą św.
OBRZĘDY WSTĘPNE I LITURGIA SŁOWA
- Tabernakulum ma być puste. Do Komunii św. duchowieństwa i wiernych na dziś i na dzień jutrzejszy należy podczas tej
Mszy św. konsekrować odpowiednią ilość chleba. Konsekruje się również hostię przeznaczoną do wystawienia w Grobie
Pańskim.
Procesję do ołtarza prowadzą ministranci ognia i łódki:
Ministrant ognia (trybulariusz): Michał Kłysz.
Ministrant kadzidła (nawikulariusz): Tomasz Kłysz.
KOMENTARZ
Przed rozpoczęciem śpiewu na Wejście: Ludu kapłański. następuje Komentarz wprowadzający w znaczenie liturgii
Wieczerzy Pańskiej:.
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Od pierwszych wieków w tym dniu chrześcijanie gromadzili się na pamiątkę
ustanowienia przez Chrystusa w Wieczerniku sakramentu kapłaństwa i Eucharystii. W
ten Wielki Czwartek Wieczernikiem jest nasza świątynia. W czasie świętej liturgii
Wieczerzy Pańskiej Jezus gromadzi nas wokół siebie i czyni nas swoimi uczniami: karmi
nas Najświętszym Ciałem i Krwią swoją i obdarza nowym życiem. Czyni to wszystko z
miłości. Wszystkie nasze dzisiejsze intencje zamieńmy na dziękczynienie za Eucharystię
i kapłaństwo. Dołączmy też nasze zadośćuczynienie za każde lekceważenie Jezusa w
Komunii i w kapłanie: za opuszczanie niedzielnej Mszy świętej i bierne uczestnictwo w
Eucharystii, za lekceważenie i przyjmowanie Komunii św. w stanie grzechu
śmiertelnego, za znieważanie kapłanów i . Dlatego ze skruchą w sercu i w modlitewnym
skupieniu przeprośmy Boga w tej Eucharystii za wszystkie nieprawości.
ŚPIEW NA WEJŚCIE
159 Ludu kapłański – bez organów 4’18
Ref. Ludu kapłański, ludu królewski, Zgromadzenie święte, ludu Boży, Śpiewaj Twemu
Panu! - Tobie śpiewamy, o Synu umiłowany Ojca. Uwielbiamy Cię, Mądrości przedwieczna,
Żywe Słowo Boga. Ref. Ludu kapłański… - Tobie śpiewamy, jedyny Synu Maryi Panny. Uwielbiamy Cię, Chrystusie, nasz Bracie.
Tyś nas przyszedł zbawić. Ref. Ludu kapłański… - Tobie śpiewamy, Mesjaszu przyjęty przez ubogich. Uwielbiamy Cię, o Chryste, nasz
Królu Cichy i pokorny. Ref. Ludu kapłański… - Tobie śpiewamy, jedyny Pośredniku ludzkości. Uwielbiamy Cię, o Prawdo i Życie,
Drogo nas wiodąca. Ref. Ludu kapłański… - Tobie śpiewamy, Arcykapłanie w Nowym Przymierzu. Uwielbiamy Cię, o Boże pokoju
Przez krew Twego Krzyża. Ref. Ludu kapłański…
POZDROWIENIE WIERNYCH
K. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
A W. Amen.
K. Pan z wami.
B W. I z duchem twoim.
AKT POKUTY
- AKT POKUTY 1
Kapłan wzywa wiernych do pokuty:
Uznajmy przed Bogiem, że jesteśmy grzeszni i błagajmy Go o miłosierdzie, abyśmy
mogli godnie złożyć Najświętszą Ofiarę.
Kapłan prosi o odpuszczenie grzechów:
K. Panie, Ty umyłeś nogi, aby dać nam wzór uniżenia i służby, zmiłuj się nad nami.
W. Zmiłuj się nad nami.
K. Chryste, Ty przemieniasz chleb w swoje Ciało, aby nas nakarmić do syta, zmiłuj się
nad nami.
W. Zmiłuj się nad nami.
K. Panie, Ty przemieniasz wino w swoją Krew, aby zaspokoić nasze pragnienie, zmiłuj
się nad nami.
W. Zmiłuj się nad nami.
K. Niech się zmiłuje nad nami Bóg wszechmogący * i odpuściwszy nam grzechy *
doprowadzi nas do życia wiecznego.
Lud odpowiada: Amen.
- Odmawia się Chwała na wysokości. W czasie śpiewania hymnu uderza się w dzwony; po zakończeniu hymnu
dzwony milkną aż do Wigilii Paschalnej. Komentarz poprzedza śpiew hymnu: Chwała na wysokości. Podczas
śpiewu Ministranci dzwonków i gongu dzwonią dzwonkami i uderzają w gong.
Komentarz: Piotr Furman.
Komentarz: Franciszek Torbicz.
KOMENTARZ
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Cały Kościół uwielbia Boga Anielskim Śpiewem: „Chwała na wysokości Bogu”. W czasie
tego śpiewu uderzą dzwony, które zamilknął aż do Wigilii Paschalnej. Niech ich
milczenie będzie dla nas znakiem: gdy milknął dzwony, Bóg w Jezusie umiera, gdy
dzwony zaś roznoszą na wszystkie strony swój dźwięk, Bóg w Jezusie przywraca życie
światu. Ten dzwon niech na stałe swoim znakiem, oznacza bicie naszych serc, które
żyją Chwałą Boga i Jego miłością.
HYMN
32 (30-36) Odmawia się Chwała na wysokości.
Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. *
Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka
jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie,
Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który
gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm
błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko
1 Modlitwy Powszechne 2022, Rok C, cykl II, Poznań 2021, s. 295.
Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z
Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.
- KOLEKTA
Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami:
Wszechmogący, wieczny Boże, obchodzimy pamiątkę najświętszej Wieczerzy, †
podczas której Twój Jednorodzony Syn mając się wydać na śmierć pozostawił
Kościołowi nową wiekuistą Ofiarę i Ucztę swojej miłości; * spraw, abyśmy z tak wielkiego
misterium czerpali pełnię miłości i życia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa,
Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez
wszystkie wieki wieków.
A (AA) po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.
LITURGIA SŁOWA
KOMENTARZ
Na początku Liturgii Słowa komentator wprowadza wiernych w treść Pierwszego czytania.
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Bóg Posłał na ziemię swojego Syna. Umarł na krzyżu i stał się dla nas, jak baranek,
pokarmem na drodze do wieczności. Tylko ci, którzy Go spożywają będą mieć siły, by
dojść do nieba. Zapowiedzią tego pokarmu, jakim jest dzisiaj Eucharystia jest baranek
spożywany przez Żydów w Egipcie, w domu niewoli, a wezwanie przez Chrystusa:
„Bierzcie i jedzcie!”, było zaproszeniem na ucztę dzieci Bożych. Dorastajmy do tej
miłości, która jest zdolna kochać Boga ponad wszystko, a bliźniego nawet wówczas, gdy
jest naszym nieprzyjacielem. A która, przez swą wierność, nigdy nie opuszcza
niedzielnej Eucharystii.
PIERWSZE CZYTANIE Wj 12, 1-8. 11-14
Przepis o wieczerzy paschalnej
Lektor: Anna Torbicz.
Czytanie z Księgi Wyjścia.
Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej:
«Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku!
Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak:
„Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o
baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się
postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była
odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co
każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie
jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy
zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią
odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso
pieczone w ogniu, i chleby przaśne będą spożywali z gorzkimi ziołami.
Tak zaś spożywać go będziecie: biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych
nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na
cześć Pana.
Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od
człowieka aż po bydło, i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan. Krew
posłuży wam do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew,
przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię
egipską.
Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla
uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu będziecie obchodzić
święto”».
Oto słowo Boże.
1280 PSALM RESPONSORYJNY Ps 116b, 12-13. 15-16bc. 17-18
Refren: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela.
Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.
Refren: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela.
Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.
Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany.
Refren: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela.
Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *przed całym Jego ludem.
Refren: Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela.
DRUGIE CZYTANIE 1 Kor 11, 23-26
Ilekroć spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie
Lektor: Kacper Dąbrowski.
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian.
Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której
został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za
was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!». Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął
kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile
razy pić będziecie, na moją pamiątkę!».
Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie.
Oto słowo Boże.
1281 ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ J 13, 34
Aklamacja: (Chwała Tobie, Królu wieków.)
Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.
Aklamacja: (Chwała Tobie, Królu wieków.)
EWANGELIA J 13, 1-15
Do końca ich umiłował
K. Pan z wami.
B W. I z duchem twoim.
Słowa Ewangelii według Świętego Jana.
C W. Chwała Tobie, Panie.
Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł
z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.
W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby
Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga
wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim
się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać
prześcieradłem, którym był przepasany.
Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć
nogi?». Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale
poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał».
Odpowiedział mu Jezus: Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł
do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!».
Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest
czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego
powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści».
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich:
«Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i
dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i
wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i
wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».
Oto słowo Pańskie.
D W. Chwała Tobie, Chryste.
UMYWANIE NÓG
- W homilii należy wyjaśnić główne tajemnice, które się wspomina w tej Mszy św., a mianowicie: ustanowienie Eucharystii
i kapłaństwa oraz Chrystusowe przykazanie braterskiej miłości. Po homilii, tam, gdzie względy duszpasterskie za tym
przemawiają, odbywa się obrzęd umywania nóg. - Ministranci prowadzą wybranych mężczyzn do ław przygotowanych w odpowiednim miejscu. Kapłan, jeśli trzeba,
zdejmuje ornat i podchodzi do każdego z mężczyzn, polewa wodą jego stopy i wyciera je, z pomocą ministrantów. - W tym czasie śpiewa się antyfony lub inne odpowiednie pieśni.
Podczas komentarza Ministrant wody i ręcznika podchodzą z miską, wodą nalaną w dzbanku oraz ręcznikiem do wiernych
siedzących na ławce do umycia nóg.
Ministrant wody: Franciszek Torbicz.
Ministrant ręcznika: Antoni Torbicz.
KOMENTARZ
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Dzisiejsza Uroczystość jest też przypomnieniem o miłości, jaką przyniósł na ziemię Syn
Boży. Dlatego kapłan dokona obmycia nóg dwunastu osobom z naszej wspólnoty
parafialnej, by przez ten symboliczny gest przypomnieć nam, że Chrystus wzywa nas do
miłości wzajemnej: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja
was umiłowałem”. Uczestnicząc w obrzędzie umycia nóg pamiętajmy o tym, że ten gest
jest jedynie zrozumiały dla ludzi wierzących. Dzięki też wierze człowiek potrafi wzrastać
do miłości, która umie służyć drugim z pokorą. Kto nie miłuje swoich braci, zagubił wiarę.
Kto wydoskonalił się w miłości, gotowy jest nawet umrzeć za braci, a nie tylko umywać
im nogi. Taki jest Chrystus i tacy są Jego uczniowie.
NA OBRZĘD UMYCIA NÓG
752 Rozpięty na ramionach (2) – bez organów (2’32)
Ref.: Rozpięty na ramionach * Jak sokół na niebie. * Chrystusie, Synu Boga, * Spójrz
proszę na ziemię. - Na ruchliwe ulice, * Zabieganych ludzi. * Gdy noc się już kończy, * A ranek się budzi. *
Uśmiechnij się przyjaźnie * Z wysokiego krzyża. * Do ciężko pracujących, których głód
poniża.
Ref.: Rozpięty na ramionach * Jak sokół na niebie. * Chrystusie, Synu Boga, * Spójrz
proszę na ziemię. - Pociesz zrozpaczonych, * Zrozum głodujących. * Modlących Ciebie słuchaj, wybacz
umierającym. * Spójrz cierpienia sokole na wszechświat, na ziemię. * Na cichy ciemny
Kościół, dziecko wzywające Ciebie.
Ref.: Rozpięty na ramionach * Jak sokół na niebie. * Chrystusie, Synu Boga, * Spójrz
proszę na ziemię.
- A gdy będziesz nas sądził, * Boskie Miłosierdzie * Prosimy, Twoje dzieci, * Nie sądź na
miarę Siebie. - Bezpośrednio po umywaniu nóg, lub – jeśli się ono nie odbywa – po homilii, następuje modlitwa powszechna. Nie
odmawia się wyznania wiary.
MODLITWA WIERNYCH 2
Zanieśmy teraz nasze prośby do Ojca, który kocha nas tak bardzo, że karmi nas Ciałem
swego Syna:
Powtarzamy: Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.
Lektor: Iwona Czuchaj. - Módlmy się za cały Kościół, aby Eucharystia była zawsze centrum i szczytem jego
życia i służby. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie. - Módlmy się za papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów, aby z każdym dniem
stawali się bardziej podobni do Chrystusa Sługi. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie. - Módlmy się za naszą Ojczyznę w rocznicę jej chrztu, aby była krajem ludzi
wewnętrznie wolnych, otwartych na potrzebujących i w ten sposób dając świadectwo
swojej wiary w Chrystusa. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.
Lektor: Dawid Kozłowski. - Módlmy się za kraje i tereny, na których wierzący nie mają dostępu do codziennej
Eucharystii, aby pojawiły się tam powołania do kapłaństwa. Ciebie prosimy, wysłuchaj
nasz, Panie. - Módlmy się za zmarłych, aby cieszyli się oglądaniem Boga twarzą w twarz. Ciebie
prosimy, wysłuchaj nasz, Panie. - Módlmy się za nas, tu zgromadzonych, abyśmy dawać świadectwo naszej wiary,
podejmując służbę dla innych. Ciebie prosimy, wysłuchaj nasz, Panie.
Boże, Ty oczyszczasz i przemieniasz serca ludzi, prosimy, wysłuchaj naszych próśb.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
LITURGIA EUCHARYSTYCZNA
KOMENTARZ
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Przed rozpoczęciem Liturgii Eucharystycznej (po Modlitwie Wiernych) komentator w imieniu zgromadzania liturgicznego
mówi.
Boże, nasz Ojcze, wejrzyj na nas i przyjmij naszą ofiarę chleba i wina. One staną się
najświętszym Ciałem i Krwią Twojego Syna. Przyjmij także nasze serca i całe nasze
życie. I przemień nas swoją łaską, byśmy prowadzili życie w pokorze i miłości, która
wiedzie do życie wiecznego. A owoc naszych rąk, chleb upieczony w domu, w swym
świeżym zapachu, w swym smaku, niech będzie dla nas zadatkiem Twego
błogosławieństwa i wsparciem na udźwignięcie trudu pracy i naszego krzyża.
ŚPIEW NA PRZYGOTOWANIE DARÓW
Podczas komentarza Ministrant kielicha stawia kielich na ołtarzy, rozkłada korporał, ustawia na nim patenę, stawia obok
kielich i puryfikaterz, następnie drugi Ministrant podchodzi z ampułkami z winem i wodą.
Ministrant kielicha: Szymon Kozłowski.
Ministrant wina i wody: Piotr Furman.
- Na początku liturgii eucharystycznej może się odbyć procesja wiernych z darami przeznaczonymi dla ubogich. W tym
czasie śpiewa się pieśń: Gdzie miłość prawdziwa i dobroć, lub inną odpowiednią pieśń.
932 Ubi Caritas (2) – bez organów (2’21)
2 Modlitwy Powszechne 2022, Rok C, cykl II, Poznań 2021, s. 296.
- Ubi caritas et amor, Deus ibi est * Congregavit nos in unum, Christi amor * Exsultemus
et in ipso, jucundemur * Et ex corde diligamus, nos sincero.
Ubi caritas et amor, Deus ibi est * Simul ergo cum in unum, congregamur.
Ne nos mente dividamur, caveamus * Cessent jurgia maligna, cessent lites.
Cessent jurgia maligna, cessent lites * Et in medio nostri sit, Christus Deus. - Ubi caritas et amor, Deus ibi est * Simul quoque cum beatis, videamus * Glorianter
vultum tuum, Christe Deus * Gaudium quod est immensum, atque probum * Seacula per
infinita, saeculorum. - MODLITWA NAD DARAMI
Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami:
Panie, nasz Boże, daj nam godnie uczestniczyć w świętych obrzędach, † ilekroć, bowiem
sprawujemy pamiątkę ofiary Chrystusa, * spełnia się dzieło naszego odkupienia. Przez
Chrystusa, Pana naszego.
A (AA) po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.
MODLITWA EUCHARYSTYCZNA
- 1. Prefacja o Najświętszej Eucharystii, nr 46.
- PREFACJA O NAJŚWIĘTSZEJ EUCHARYSTII 46
Ofiara i Uczta eucharystyczna
Następującą prefację odmawia się w Mszy Wieczerzy Pańskiej, można ją także odmówić w uroczystość Najświętszego Ciała i
Krwi Chrystusa oraz w Mszach wotywnych o Najświętszym Sakramencie.
11 K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. W górę serca.
W. Wznosimy je do Pana.
K. Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.
W. Godne to i sprawiedliwe.
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie
Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On sam jako prawdziwy i wieczny Kapłan, * ustanawiając obrzęd wiekuistej Ofiary, *
pierwszy się Tobie oddał w zbawczej Ofierze * i nam polecił ją składać na swoją
pamiątkę. * Jego Ciało za nas wydane umacnia nas, gdy je spożywamy, * a Krew za nas
wylana, obmywa nas, gdy ją pijemy.
Dlatego zjednoczeni z chórami Aniołów * wysławiamy Ciebie, z radością wołając:
12 (13 14 15) W Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. * Pełne są niebiosa i ziemia
chwały Twojej. * Hosanna na wysokości. * Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. *
Hosanna na wysokości.
Albo:
59 W Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua.
Hosanna in excelsis.
INNE MODLITWY EUCHARYSTYCZNE
PIERWSZA MODLITWA EUCHARYSTYCZNA CZYLI KANON RZYMSKI
Kapłan z rozłożonymi rękami mówi:
GC Ojcze nieskończenie dobry, * pokornie Cię błagamy przez Jezusa Chrystusa,
Twojego Syna, naszego Pana, *
składa ręce i mówi:
abyś przyjął
robi jeden znak krzyża nad chlebem i kielichem, mówiąc:
i pobłogosławił te święte dary ofiarne. *
rozłożywszy ręce mówi:
Składamy je Tobie przede wszystkim * za Twój święty Kościół powszechny, * razem z
Twoim sługą, naszym Papieżem N. * i naszym biskupem N. * oraz wszystkimi, którzy
wiernie strzegą * wiary katolickiej i apostolskiej. * Obdarz swój Kościół pokojem i
jednością, * otaczaj opieką i rządź nim na całej ziemi.
WSPOMNIENIE ŻYJĄCYCH
1K Pamiętaj, Boże, o swoich sługach i służebnicach N. i N., *
Kapłan może głośno wymienić tych, za których szczególnie się modli.
i o wszystkich tu zgromadzonych, * których wiara i oddanie są Ci znane.
składa ręce i przez chwilę modli się w ciszy.
Następnie rozłożywszy ręce mówi:
Za nich składamy Tobie tę Ofiarę uwielbienia, * a także oni ją składają * i wznoszą swoje
modlitwy ku Tobie, * Bogu wiecznemu, żywemu i prawdziwemu, * za siebie oraz za
wszystkich swoich bliskich, * aby dostąpić odkupienia dusz swoich * i osiągnąć
zbawienie.
Jeżeli się używa Kanonu rzymskiego, odmawia się modlitwy własne:
Jeżeli się używa Kanonu rzymskiego, odmawia się modlitwy własne: Zjednoczeni z całym Kościołem…, ,
Boże, przyjmij łaskawie tę Ofiarę…, i On to w dzień przed męką….
WSPOMNIENIE ŚWIĘTYCH
2K Zjednoczeni z całym Kościołem, * uroczyście obchodzimy święty dzień, w którym
nasz Pan Jezus Chrystus został za nas wydany * i ze czcią wspominamy * najpierw
pełną chwały Maryję, zawsze Dziewicę, * Matkę Boga i naszego Pana Jezusa
Chrystusa, * a także świętego Józefa, * Oblubieńca Najświętszej Dziewicy, * oraz Twoich
świętych Apostołów i Męczenników: * Piotra i Pawła, Andrzeja, * (Jakuba, Jana,
Tomasza, * Jakuba, Filipa, Bartłomieja, * Mateusza Szymona i Tadeusza, Linusa, Kleta,
Klemensa, Sykstusa, * Korneliusza, Cypriana, Wawrzyńca, Chryzogona, * Jana i Pawła,
Kosmę i Damiana) * i wszystkich Twoich Świętych. * Przez ich zasługi i modlitwy *
otaczaj nas we wszystkim swoją przemożną opieką. * (Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.)
GC Boże, przyjmij łaskawie tę Ofiarę * od nas, sług Twoich * i całego ludu Twego. *
Składamy ją na pamiątkę dnia, * w którym nasz Pan Jezus Chrystus * powierzył swoim
uczniom odprawianie sakramentalnej ofiary Ciała i Krwi swojej. * Napełnij nasze życie
swoim pokojem * zachowaj nas od wiecznego potępienia * i dołącz do grona swoich
wybranych.
Składa ręce.
(Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.)
Ministrant kołatki, na wyciągnięcie rąk nad kielichem przez kapłana dzwoni trzy raz kołatką oraz na podniesienie chleba i
wina podczas konsekracji.
Ministrant kołatki: Piotr Furman.
Ministrant kołatki: Franciszek Torbicz.
Kapłan trzymając ręce wyciągnięte nad darami, mówi:
H Dzwonki
WK Prosimy Cię, Boże, * uświęć tę Ofiarę pełnią swojego błogosławieństwa, * mocą
Twojego Ducha uczyń ją doskonałą i miłą sobie, * aby się stała dla nas Ciałem i Krwią *
Twojego umiłowanego Syna, * naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Składa ręce:
W formułach, które następują, słowa Chrystusa należy wymawiać starannie i wyraźnie, bo tego wymaga ich znaczenie
On to w dzień przed męką * za zbawienie nasze i całego świata, to jest dzisiaj,
bierze chleb, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:
wziął chleb w swoje święte i czcigodne ręce,
podnosi oczy,
podniósł oczy ku niebu, * do Ciebie, Boga, swojego Ojca wszechmogącego, * i dzięki
Tobie składając, błogosławił, * łamał i rozdawał swoim uczniom, mówiąc:
lekko się pochyla.
BIERZCIE I JEDZCIE Z TEGO WSZYSCY:
TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE,
KTÓRE ZA WAS BĘDZIE WYDANE.
Ukazuje ludowi konsekrowaną hostię, składa ją na patenie i przyklęka
G G3 G4 G5 Gong
H Dzwonki
Następnie mówi:
Podobnie po wieczerzy
Bierze kielich, unosi go nieco nad ołtarzem i mówi:
wziął ten przesławny kielich * w swoje święte i czcigodne ręce, * ponownie dzięki Tobie
składając, błogosławił * i podał swoim uczniom, mówiąc:
lekko się pochyla.
BIERZCIE I PIJCIE Z NIEGO WSZYSCY:
TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ NOWEGO I WIECZNEGO PRZYMIERZA,
KTÓRA ZA WAS I ZA WIELU BĘDZIE WYLANA NA ODPUSZCZENIE GRZECHÓW.
TO CZYŃCIE NA MOJĄ PAMIĄTKĘ.
Ukazuje ludowi kielich, stawia go na korporale i przyklęka
G G3 G4 G5 Gong
H Dzwonki
Następnie rozpoczyna jedną z aklamacji:
AKLAMACJA DRUGA
GC Wielka jest tajemnica naszej wiary.
Lud odpowiada:
2 W. Ile razy ten chleb spożywamy * i pijemy z tego kielicha * głosimy śmierć Twoją,
Panie, * oczekując Twego przyjścia w chwale.
Następnie z rozłożonymi rękami kapłan mówi:
WK Boże Ojcze, my, Twoi słudzy, * oraz lud Twój święty, * wspominając błogosławioną
mękę, zmartwychwstanie * oraz chwalebne wniebowstąpienie Twojego Syna, * naszego
Pana Jezusa Chrystusa, * składamy Twojemu najwyższemu majestatowi * z
otrzymanych od Ciebie darów * Ofiarę czystą, świętą i doskonałą, * Chleb święty życia
wiecznego * i Kielich wiekuistego zbawienia. * Racz wejrzeć na nie z miłością i łaskawie
przyjąć, * podobnie jak przyjąłeś dary swojego sługi, * sprawiedliwego Abla, * i ofiarę
naszego Patriarchy Abrahama * oraz tę ofiarę, * którą Ci złożył najwyższy Twój kapłan
Melchizedek, * jako zapowiedź Ofiary doskonałej.
Kapłan pochyla się i ze złożonymi rękami mówi:
Pokornie Cię błagamy, wszechmogący Boże, * niech Twój święty Anioł zaniesie tę Ofiarę
na ołtarz w niebie * przed oblicze boskiego majestatu Twego, abyśmy przyjmując z tego
ołtarza * Najświętsze Ciało i Krew Twojego Syna,
prostuje się i żegna, mówiąc:
otrzymali obfite błogosławieństwo i łaskę.
Składa ręce.
(Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.)
WSPOMNIENIE ZMARŁYCH
Z rozłożonymi rękami mówi:
3K Pamiętaj, Boże, o swoich sługach i służebnicach N. i N., *
Kapłan może głośno wymienić tych, za których szczególnie się modli.
którzy przed nami odeszli ze znakiem wiary * i śpią w pokoju.
Składa ręce i przez chwilę modli się za zmarłych.
Następnie rozłożywszy ręce mówi:
Błagamy Cię, daj tym zmarłym * oraz wszystkim spoczywającym w Chrystusie * udział w
Twojej radości, światłości i pokoju.
Składa ręce.
(Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.)
Prawą ręką uderza się w piersi i mówi:
4K Również nam, Twoim grzesznym sługom, *
rozłożywszy ręce mówi:
ufającym w Twoje miłosierdzie, * daj udział we wspólnocie z Twoimi świętymi Apostołami
i Męczennikami: * Janem Chrzcicielem, Szczepanem, * Maciejem, Barnabą, * (Ignacym,
Aleksandrem * Marcelinem, Piotrem, * Felicytą, Perpetuą, * Agatą, Łucją, * Agnieszką,
Cecylią, Anastazją)
Wymienia się imię świętego z dnia lub patrona
- i wszystkimi Twoimi Świętymi; * prosimy Cię, dopuść nas do ich grona * nie z powodu
naszych zasług, * lecz dzięki Twojemu przebaczeniu.
Składa ręce i mówi:
GC Przez Chrystusa, naszego Pana, * przez którego, Boże, wszystkie te dobra *
ustawicznie stwarzasz, uświęcasz, ożywiasz, * błogosławisz i nam ich udzielasz.
Kapłan bierze patenę z hostią oraz kielich i, podnosząc je mówi:
WK Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie, * Tobie, Boże, Ojcze wszechmogący, - w jedności Ducha Świętego, * wszelka cześć i chwała, * przez wszystkie wieki wieków.
5 Lud odpowiada: Amen.
Gdy lud odpowiada: Amen, kapłan stawia patenę i kielich na ołtarzu.
OBRZĘDY KOMUNII
Kapłan ze złożonymi rękami mówi:
Prośmy Ojca niebieskiego, aby odpuścił nam grzechy i zachował nas od złego:
Kapłan rozkłada ręce i razem z ludem mówi dalej:
6 Ojcze nasz, któryś jest w niebie: * święć się imię Twoje, * przyjdź Królestwo Twoje, *
bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. * Chleba naszego powszedniego daj nam
dzisiaj. * I odpuść nam nasze winy, * jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. * I nie
wódź nas na pokuszenie, * ale nas zbaw ode złego.
Z rozłożonymi rękami kapłan mówi dalej:
Wybaw nas, Panie, od zła wszelkiego * i obdarz nasze czasy pokojem. * Wspomóż nas
w swoim miłosierdziu, * abyśmy zawsze wolni od grzechu * i bezpieczni od wszelkiego
zamętu, * pełni nadziei oczekiwali * przyjścia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
Kapłan składa ręce. Lud kończy modlitwę odpowiadając:
7 Bo Twoje jest królestwo i potęga, i chwała na wieki.
Kapłan z rozłożonymi rękami mówi głośno:
Panie Jezu Chryste, * przez Twoją śmierć na krzyżu * Bóg Ojciec wprowadził pokój
między niebem i ziemią.
Prosimy Cię, nie zważaj na grzechy nasze, * lecz na wiarę swojego Kościoła * i
zgodnie z Twoją wolą * napełniaj go pokojem i doprowadź do pełnej jedności.
Składa ręce.
Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Lud odpowiada:
A (AA) Amen.
Kapłan rozkładając i składając ręce, mówi:
Pokój Pański niech zawsze będzie z wami.
Lud odpowiada:
8 I z duchem twoim.
Następnie, jeżeli okoliczności za tym przemawiają, diakon lub kapłan mówi:
Przekażcie sobie znak pokoju.
Wszyscy według miejscowego zwyczaju okazują sobie wzajemnie po kój i miłość; kapłan przekazuje znak pokoju diakonowi
lub ministrantowi.
Następnie bierze hostię, łamie ją nad pateną i cząstkę wpuszcza do kielicha, mówiąc cicho:
Ciało i Krew naszego Pana Jezusa Chrystusa, * które łączymy i będziemy przyjmować, *
niech nam pomogą osiągnąć życie wieczne.
W tym czasie śpiewa się lub mówi:
42 (40 41 43 44) W. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, obdarz nas pokojem.
Jeżeli łamanie chleba trwa dłużej, można ten śpiew wielokrotnie powtórzyć. Przy ostatnim powtórzeniu mówi się: obdarz
nas pokojem.
Następnie kapłan ze złożonymi rękami mówi cicho:
Panie Jezu Chryste, Synu Boga Żywego, * Ty z woli Ojca, * za współdziałaniem Ducha
Świętego, * przez swoją śmierć dałeś życie światu, * wybaw mnie przez najświętsze
Ciało i Krew Twoją * od wszystkich nieprawości moich i od wszelkiego zła; * spraw także,
- abym zawsze zachowywał Twoje przykazania * i nie dozwól mi nigdy odłączyć się od
Ciebie.
Kapłan przyklęka,
H dzwonki – Ministrant kołatki: Piotr Furman.
bierze hostię i trzymając ją nieco podniesioną nad pateną, zwrócony do ludu, głośno mówi:
Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata. * Błogosławieni, którzy zostali wezwani
na Jego ucztę.
Razem z ludem jeden raz dodaje:
Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, * ale powiedz tylko słowo, * a będzie
uzdrowiona dusza moja.
Ministrant pateny podaje patenę podczas udzielania Komunii świętej.
Ministrant pateny: Szymon Kozłowski.
KOMENTARZ
Przed przyjęciem Komunii Świętej, komentator, po odpowiedzi: Panie nie jestem godzien…, wprowadza
zgromadzenie liturgiczne w znaczenie ofiary wiernych:
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Przyjęcie Chrystusa, nasze Odkupienie i życie, w Komunii świętej jest naszym
uczestnictwem w Jego ofierze i śmierci. Dlatego przystąpmy do Komunii z największą
pokorą, wyrażoną w postawie przyklęknięcia przed jej przyjęciem do serca. W tym
czasie, kiedy osoba przed nami przyjmuje Komunię świętą, przyklęknijmy na jedno
kolano, by w postawie stojącej podjeść do kapłana. Po przyjęciu Komunii rozmawiajmy
na modlitwie z Chrystusem, który gości w naszym sercu. Jezus raduje się przychodząc
do naszego serca – dzielmy z Nim tę wielką radość przez śpiew i modlitwę osobistą.
ŚPIEW NA KOMUNIĘ
740 Odszedł Pasterz od nas (5) – bez organów (4’21)
- Odszedł Pasterz od nas, Zdroje wody żywej, * Zbawca, źródło łaski, miłości
prawdziwej.
Ref. Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. *
Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. - Gdy na krzyżu konał, słońce się zaćmiło, * Ziemia się zatrzęsła, wszystko się spełniło.
Ref. Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. *
Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. - Ten, co pierwszych ludzi złowił w swoje sidła, * Sam już w więzach leży, „opadły mu
skrzydła”.
Ref. Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. *
Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. - Oto Boski Zbawca zamki śmierci skruszył, * Zburzył straszne odrzwia, duszom życie
zwrócił.
Ref. Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. *
Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. - Zmiażdżył władzę czarta mocą Bóstwa swego, * I ujarzmił pychę wroga piekielnego.
Ref. Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud. *
Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud, * O, Jezu dzięki Ci za Twej męki trud.
746 Wierzę w Ciebie Panie (4) – bez organów (2’32) - Wierzę w Ciebie Panie, coś mnie obmył z win, * Wierzę, że człowiekiem stał się Boży
Syn * Miłość Ci kazała krzyż na plecy brać, * W tabernakulum zostałeś aby z nami trwać
- Jesteś przewodnikiem nam do wieczności bram * Tam przygarniesz nas do siebie
- Tyś jest moim życiem, boś Ty żywy Bóg, * Tyś jest moją drogą, najpiękniejszą z dróg. *
Tyś jest moją prawdą, co oświeca mnie, * Boś odwiecznym Synem Ojca, który wszystko
wie. * Nic mnie nie zatrwoży już wśród najcięższych burz, * Bo Ty Panie jesteś ze mną. - Tyś jest moją siłą, w Tobie moja moc, * Tyś jest mym pokojem w najburzliwszą noc, *
Tyś jest mym ratunkiem, gdy zagraża toń, * Moją słabą ludzką rękę ujmij w swoją dłoń. *
Z Tobą przejdę poprzez świat w ciągu życia lat * I nic złego mnie nie spotka. - Tobie, Boże Ojcze, wiarę swoją dam. * W Tobie Synu Boży ufność swoją mam. *
Duchu Święty Boże w serce moje zstąp * A miłości Bożej ziarno ukryj w serca głąb * W
duszy mojej rozpal żar, siedmioraki dar, * Daj mi stać się Bożą rolą.
PROPOZYCJE ŚPIEWÓW NA UWIELBIENIE
752 Duszo Chrystusowa (3) – bez organów (1’58) - Duszo Chrystusowa, uświęć mnie. * Ciało Chrystusowe, zbaw mnie. * Krwi
Chrystusowa, napój mnie. * Wodo z boku Chrystusowego, obmyj mnie. - Męko Chrystusowa, wzmocnij mnie. * O dobry Jezu, wysłuchaj mnie. * W ranach
Twoich ukryj mnie. * Nie daj mi z Tobą rozłączyć się. - Od złego wroga obroń mnie. * W godzinę śmierci wezwij mnie. * I każ mi przyjść do
siebie, * abym z świętymi Twymi chwalił Cię, * na wieki wieków. * Amen. - MODLITWA PO KOMUNII
Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami:
Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy posileni na doczesnej uczcie Twojego Syna, *
zasłużyli na pełne uczestnictwo w uczcie niebieskiej. Przez Chrystusa, Pana naszego.
A (AA) po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają: Amen.
PRZENIESIENIE NAJŚW. SAKRAMENTU
- Po modlitwie po Komunii kapłan, stojąc przed ołtarzem, nakłada kadzidło do kadzielnicy, klęka i okadza Najśw.
Sakrament potrójnym rzutem. Następnie otrzymuje welon, bierze puszkę i okrywa ją welonem. - Najświętszy Sakrament przenosi się w procesji na miejsce przechowania przygotowane w odpowiednio ozdobionej
kaplicy. Na czele procesji niesie się krzyż, a przy Najśw. Sakramencie świece i kadzielnicę. W tym czasie śpiewa się hymn
Sław, języku, tajemnicę (bez dwóch ostatnich zwrotek) lub inną pieśń eucharystyczną.
KOMENTARZ
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Kapłan przeniesie Jezusa w Najświętszym Sakramencie do Ciemnicy. Tam będziemy
mogli trwać na adoracji. Czuwajmy więc i módlmy się, byśmy przy Jezusie nabrali siły i
mocy oraz nie ulegli pokusie. Niech życie pełne łaski doprowadzi nas do udziału w
Zmartwychwstaniu.
741 Sław języku (6) – bez organów (1’58) - Sław, języku, tajemnicę * Ciała i najdroższej Krwi, * którą, jako łask krynicę, * wylał w
czasie ziemskich dni * Ten, co Matkę miał Dziewicę, * Król narodów godzien czci. - Z Panny czystej narodzony, * posłan zbawić ludzki ród, * gdy po świecie na wsze
strony * ziarno słowa rzucił w lud, * wtedy cudem niezgłębionym * zamknął swej
pielgrzymki trud. - W noc ostatnią przy wieczerzy, * z tymi, których braćmi zwał, * pełniąc wszystko, jak
należy, * czego przepis prawny chciał. * Sam Dwunastu się powierzył * i za pokarm z rąk
swych dał. - Słowem więc, Wcielone Słowo, * chleb zamienia w Ciało swe. * Wino Krwią jest
Chrystusową, * darmo wzrok to widzieć chce: * tylko wiara Bożą mową * pewność o tym
w serca śle.
- Przed tak wielkim Sakramentem * upadajmy wszyscy wraz. * Niech przed Nowym
Testamentem * starych praw ustąpi czas, * co dla zmysłów niepojęte, * niech dopełni
wiara w nas. - Bogu Ojcu i Synowi * hołd po wszystkie nieśmy dni. * Niech podaje wiek wiekowi *
hymn tryumfu, dzięki, czci, * a równemu im Duchowi * niechaj wieczna chwała brzmi.
Amen. - Gdy procesja przyjdzie na miejsce przechowania, kapłan stawia puszkę, nakłada kadzidło i klęcząc okadza
Najświętszym Sakrament. Śpiewa się wtedy Przed tak wielkim Sakramentem. Potem zamyka się tabernakulum.
790 Panis Angelicus (2) – bez organów (1’58)
- Panis angelicus * Fit panis hominum; * Dat panis coelicus * Figuris terminum; * O res
mirabilis! * Manducat dominum.
Ref. Pauper, pauper * Servus et humilis. * Pauper, pauper * Servus, servus et humilis. - Panis angelicus * Fit panis hominum; * Dat panis coelicus * Figuris terminum; * O res
mirabilis! * Manducat dominum.
Ref. Pauper, pauper * Servus et humilis. * Pauper, pauper * Servus, servus et humilis. - Po chwili adoracji w ciszy, kapłan i posługujący przyklękają i powracają do zakrystii.
696 Deus miserere (3) – chór (4’47)
Ref. Deus miserere mei * in misericordiam tuuam. * Deus miserere mei * in misericoridam
tuuam. - Chodźcie! Powróćmy do Pan. * On nas uleczy i rany przewiąże. * On przywróci nam
życie * i żyć będziemy w Jego obecności.
Ref. Deus miserere mei * in misericordiam tuuam. * Deus miserere mei * in misericoridam
tuuam. - Chodźcie! Odnajdźmy Pana. * Jego przyjście jest pewne jak świt poranka. * Jak
deszcz wczesny, przychodzi On do nas, * i jak deszcz późny, co nasyca ziemię.
Ref. Deus miserere mei * in misericordiam tuuam. * Deus miserere mei * in misericoridam
tuuam. - Chodźcie! powróćmy do Pana * On leczy naszą niewierność. * On stanie się dla nas
poranną rosą * i wtedy jak lilie rozkwitniemy.
Ref. Deus miserere mei * in misericordiam tuuam. * Deus miserere mei * in misericoridam
tuuam. - Następnie obnaża się ołtarz i, jeśli to możliwe, wynosi się krzyże z kościoła. Krzyże, które pozostały w kościele, wypada
zasłonić. - Kto uczestniczy w Mszy wieczornej, nie odmawia Nieszporów.
- Należy zachęcić wiernych, aby przez pewien czas, zależnie od warunków miejscowych, adorowali Najświętszy
Sakrament w kaplicy przechowania. Adoracja po północy nie może mieć uroczystego charakteru.
KOMENTARZ
Po odejście celebransa ze służbą liturgiczną do zakrystii, następuje komentarz za zakończenie obrzędów liturgicznych
Wieczerzy Pańskiej i rozpoczęcie adoracji w Ciemnicy.
Komentarz: Paulina Szachnowska.
Chrystus przed swoją śmiercią został wrzucony do ciemnego spichlerza, gdzie przebył
całą noc w osamotnieniu. Nasza adoracja Najświętszego Sakramentu w ciemnicy jest
wyrazem naszego czuwania z Chrystusem i towarzyszeniem Mu w opuszczeniu.
Okażmy Bogu w ten sposób także wdzięczność za dar Eucharystii. Rozważajmy również
ostatnie chwile z życia Chrystusa przed Jego męką i śmiercią, zwłaszcza modlitwę i
upomnienie dane uczniom w Ogrodzie Oliwnym: czuwajcie i módlcie się. Zapraszamy do
uczestnictwa w jutrzejszej Drodze Krzyżowej która odbędzie się o godz. 12:00 w kościele parafialnym.